निश्श्वासाद्वै सुरगुरोर्भ्रातुर्मम बृहस्पतेः
तथाऽपि तं नो शशाप धर्म्मभङ्गभयेन च
अहो ह्यत्रेरसत्पुत्रः परस्त्रीलुब्धकः शठः
धर्मिष्ठा ब्रह्मणः पुत्रा वैष्णवा ब्राह्मणास्तथा
ये सात्त्विका ब्राह्मणास्ते देवा राजसिकास्तथा
स्वधर्मनिरता विप्रा नारायणपरायणाः
मुमुक्षवो विष्णुभक्ता ब्राह्मणा दास्यलिप्सवः
ब्राह्मणानां स्वधर्मश्च कृष्णस्यार्च्चनमीप्सितम् 2.60.
ये ब्राह्मणा वैष्णवाश्च स्वतन्त्राः परमं पदम्
वर्णानां ब्राह्मणाः श्रेष्ठाः साधवो वैष्णवा यदि
परिपक्वा विपक्वा वा वैष्णवाः साधवश्च ते
यथा वह्नौ शुष्कतृणं भस्मीभूतं भवेत्सदा
गुरुवक्त्राद्विष्णुमन्त्रो यस्य कर्णे प्रवेक्ष्यति
पुंसां शतं पितॄणां च शतं मातामहस्य च
गयायां पिण्डदानेन पिण्डदाः पिण्डभोजिनम्
मन्त्रग्रहणमात्रेण जीवन्मुक्तो भवेन्नरः
पुनन्त्येव हि तीर्थानि गङ्गादीनि च भारते
पापानि पापिनां तीर्थे यावन्ति प्रभवन्ति च 2.60.
कृष्णमन्त्रोपासकानां रजसा पादपद्मयोः
वायुश्च पवनो वह्निः सूर्य्यः सर्वं पुनाति च
अहं ब्रह्मा च शेषश्च धर्मः साक्षी च कर्म्मणाम्
फलं कर्मानुरूपेण सर्वेषां भारते भवेत्
हन्ति तेषां कर्म पूर्वं भक्तानां भक्तवत्सलः
तेजस्विनां च प्रवरं वैष्णवं भृगुनन्दनम्
सुदर्शनो बलिष्ठं च शुक्रं जेतुं न शक्तिमान्
भज सत्यं परं ब्रह्म कृष्णमात्मानमीश्वरम्
मन्त्रं तस्य प्रदास्यामि भ्रातः कल्पतरुं परम्
ब्रह्मादिस्तंबपर्य्यन्तं नश्वरं जलबिम्बवत् तावद्भवेच्छा भोगेच्छा स्त्रीसुखेच्छा नृणामिह ।। 2.60.
यावद्गुरुमुखाम्भोजान्न प्राप्नोति मनुं हरेः
इन्द्रत्वममरत्वं च नहि वाञ्छन्ति वैष्णवाः