दाहिकाशक्तिहीनश्च यथा मन्दो हुताशनः
शक्तिहीनो यथा जीवो यथा चात्मा तनुं विना
न च शक्तो यथा यज्ञः फलदो दक्षिणां विना
विना स्वर्णं स्वर्णकारो यथा शक्तः स्वकर्मणि
तथा गृही न शक्तश्च सततं सर्वकर्मणि 2.59.
भार्य्यामूलाः क्रियाः सर्वा भार्य्यामूला गृहास्तथा
भार्य्यामूलः सदा हर्षो भार्य्यामूलं च मङ्गलम्
यथा रथश्च रथिनां गृहिणां च तथा गृहम्
सर्वरत्नप्रधाना च स्त्रीरत्नं दुष्कुलादपि
यथा जलं विना पद्मं पद्मं शोभां विना यथा
इत्येवमुक्त्वा स गुरुः प्रविवेश गृहं मुहुः
मुहुर्मुहुश्च मूर्च्छां च चेतनां समवाप सः
अथान्तरे महाज्ञानी ज्ञानिभिश्च प्रबोधितः
स गुरुः पूजितस्तेन चातिथ्येन मरुत्वता
बृहस्पतिवचः श्रुत्वा रक्तपङ्कजलोचनः 2.59.
महेन्द्र उवाच अतीव निपुणं दक्षं तत्त्वप्राप्तिनिमित्तकम्
यत्रास्ति पातकी चन्द्रो मन्मात्रा तारया सह
त्यज चिन्तां महाभाग सर्वं भद्रं भविष्यति
इत्युक्त्वा च शुनासीरो दूतानां च सहस्रकम्
ते दूता वै वर्षशतं ययुर्निर्जनमेव च
चन्द्रं च शुक्रभवने तं प्रपन्नं च विज्वरम्
इति श्रुत्वा शुनासीरो नतवक्त्रो बृहस्पतिम्
महेन्द्र उवाच भयं त्यज महाभाग सर्वं भद्रं भविष्यति
त्वया नहि जितः शुक्रो न मया दितिनन्दनः
गच्छ शीघ्रं ब्रह्मलोकमस्माभिः सार्द्धमेव च 2.59.
इत्युक्त्वा तु महेन्द्रश्च सन्तप्तो गुरुणा सह
तत्र दृष्ट्वा च ब्रह्माणं ननाम गुरुणा सह
महेन्द्रवचनं श्रुत्वा हसित्वा कमलोद्भवः
ब्रह्मोवाच तस्मै ददाति दुःखं च शास्ता कृष्णः सनातनः
अहं स्रष्टा च सृष्टेश्च पाता विष्णुः सनातनः