यस्य चित्तं परस्त्रीषु सोऽशुचिः सर्वकर्मसु ।। न कर्मफलभाक्पापी निन्द्यो विश्वेषु सर्वतः 2.58.
सतीत्वं मे नाशयसि यक्ष्मग्रस्तो भविष्यसि
दुष्टानां दर्पहा कृष्णो दर्पं ते निहनिष्यति
इत्युक्त्वा तारका साध्वी रुरोद च मुहुर्मुहुः
ब्रह्माणं परमात्मानमाकाशं पवनं धराम्
तारकावचनं श्रुत्वा न भीतः स चुकोप ह
रथं च चालयामास मनोयायी मनोहरम्
विस्पन्दके सुरवने चन्दने पुष्पभद्रके
सुगन्धि पुष्पतल्पे च पुष्पचन्दनवायुना
शैले शैले नदे नद्यां शृंगारं कुर्वतोस्तयोः
बभूव शरणापन्नो भीतो दैत्येषु चन्द्रमाः 2.58.
अभयं च ददौ तस्मै कृपया भृगुनन्दनः
सभायां जहसुर्हृष्टा बलिनो दितिनन्दनाः
सतीसतीत्वध्वंसेन पापिष्ठचन्द्रमण्डले
उवाच तं महाभीतं शुक्रो वेदविदां वरः
शुक्र उवाच दुर्नीतं कर्म ते पुत्र नीचवन्नयशस्करम्
राजसूयस्य सुफले निर्मले कीर्त्तिमण्डले
त्यज देवगुरौ पत्नीं प्रसूमिव महासतीम्
शम्भोः सुराणामीशस्य गुरुपुत्रस्य वेधसः
शत्रोरपि गुणा वाच्या दोषा वाच्या गुरोरपि
स शत्रुर्मे सुरगुरुः परो विश्वे निशाकर यत्र लोकाश्च धर्मिष्ठास्तत्र धर्मः सनातनः 2.58.
यतो धर्मस्ततः कृष्णो यतः कृष्णस्ततो जयः
हिंसकाः प्रलयं यान्ति धर्मो रक्षति धार्मिकम्
तथाऽपि नहि रक्षन्ति धर्मघ्नं पापिनं जनम्
ब्रह्महत्याषोडशांश पातकं च भवेद्ध्रुवम्
विप्रपत्नीसतीनां च गमनं वै बलेन चेत्
धर्म्मं चर महाभाग ब्राह्मणीं त्यज साम्प्रतम्
उपायेन च ते पापं दूरीभूतं भवेन्ननु
शस्त्रहीनं च भीतं च दीनं च शरणार्थिनम्
राजसूयशतानां च रक्षिता लभते फलम्