मया दृष्टं च गोलोके ब्रह्मणा विष्णुना पुरा
कृष्णेनोपासितो मन्त्रः कल्पवृक्षः शिरोऽवतु
कपालं नेत्रयुग्मं च श्रोत्र युग्मं सदाऽवतु
मस्तकं केशसंघांश्च मन्त्रराजः सदाऽवतु
सर्वसिद्धिप्रदः पातु कपोलं नासिकां मुखम्
ओं रां रासेश्वरीं ङेन्तं स्कंधं पातु नमोऽन्तकम्
वृन्दावनविलासिन्यै स्वाहा वक्षः सदाऽवतु
कृष्णप्राणाधिका ङेन्तं स्वाहान्तं प्रणवादिकम्
प्राच्यां रक्षतु सा राधा वह्नौ कृष्णप्रियाऽवतु 2.56.
पश्चिमे निर्गुणा पातु वायव्ये कृष्णपूजिता
सर्वेश्वरी सदैशान्यां पातु मां सर्वपूजिता
महाविष्णोश्च जननी सर्वतः पातु सन्ततम्
यस्मै कस्मै न दातव्यं गुह्याद्गुह्यतरं परम्
गुरुमभ्यर्च्य विधिवद्वस्त्रालङ्कारचन्दनैः
शतलक्षजपेनैव सिद्धं च कवचं भवेत्
एतस्मात्कवचाद्दुर्गे राजा दुर्य्योधनः पुरा
मया सनत्कुमाराय पुरा दत्तं च पुष्करे
बल्लाय तेन दत्तं च ददौ दुर्य्योधनाय सः
नित्यं पठति भक्त्येदं तन्मन्त्रोपासकश्च यः 2.56.
स्नानेन सर्वतीर्थानां सर्वदानेन यत्फलम्
सर्वयज्ञेषु दीक्षायां नित्यं वै सत्यरक्षणे
पाठे चतुर्णां वेदानां यत्फलं च लभेन्नरः
राजद्वारे श्मशाने च सिंहव्याघ्रान्विते वने
कारागारे विपद्ग्रस्ते घोरे च दृढबन्धने
इत्येतत्कथितं दुर्गे तवैवेदं महेश्वरि
श्रीनारायण उवाच पुलकाङ्कितसर्वाङ्गः साश्रुनेत्रो बभूव सः
न कृष्णसदृशो देवो न गङ्गासदृशी सरित्
परमाणोः परं सूक्ष्मं महाविष्णोः परो महान्
यथा न वैष्णवाज्ज्ञानी योगीन्द्रः शङ्करात्परः 2.56.
स्वप्ने जागरणे शश्वत्कृष्णध्यानरतः शिवः