आदावेवं क्रमेणैव रासे वृन्दावने वने
संपूजिता द्वितीये च धात्रा त्वेवं क्रमेण च
नारायणो महालक्ष्मीं प्राप संपूज्य भारतीम्
विष्णुः क्षीरोदशायी च प्राप सिन्धुसुतां तथा
त्वमेव दुर्गा सम्प्राप्ता पूजिता पुष्करे च सा
कामो रतिं च संप्राप धर्मो मूर्तिं पतिव्रताम्। देवाश्च मुनयश्चैव यां संपूज्य प्रतिव्रताम्
संप्रापुर्यद्वरेणैव धर्मकामार्थमोक्षकम्
श्रीमहेश्वर उवाच संसक्तस्य तुलस्यां च गोप्यां च तुलसीवने
सा संहृत्य स्वमूर्त्तीश्च कलाः सर्वाश्च लीलया
भ्रष्टैश्वर्य्याश्च निश्श्रीका भार्य्याहीना ह्युपद्रुताः 2.55.
तेषां स्तोत्रेण सन्तुष्टः स्नात्वा संपूज्य तां शुचिः
श्रीकृष्ण उवाच सुव्यक्तमद्य कापट्यवचनं ते वरानने
हे कृष्ण त्वं मम प्राणा जीवात्मेति च सन्ततम्
तस्मात्सर्वमलीकं ते वचनं जगदम्बिके
अस्माकं वचनं सत्यं यद्ब्रवीमि च तच्छ्रुतम्
शक्तो न रक्षितुं त्वां च यान्ति प्राणास्त्वया विना
सगुणा त्वं च कलया निर्गुणा स्वयमेव तु
ज्योतीरूपा निराकारा भक्तानुग्रहविग्रहा
महालक्ष्मीश्च वैकुण्ठे भारती च सतां प्रसूः
तुलसी पुण्यरूपा च गंगा भुवनपावनी 2.55.
गोलोके राधिका त्वं च सर्वगोपालकेश्वरी
शिवः शक्तस्त्वया शक्त्या शवाकारस्त्वया विना
नारायणस्त्वया लक्ष्म्या जगत्पाता जगत्पतिः
बिभर्त्ति सृष्टिं शेषश्च त्वां कृत्वा मस्तके भुवम्
शक्तिमच्च जगत्सर्वं शवरूपं त्वया विना
यथा मृदा घटं कर्त्तुं कुलालः शक्तिमान्सदा
त्वया विना जडश्चाहं सर्वत्र च न शक्तिमान्
वह्नौ त्वं दाहिकाशक्तिर्नाग्निश्शक्तस्त्वया विना
इत्येवं स्तवनं कृत्वा तां संप्राप जगत्प्रभुः 2.55.
सस्त्रीकं च जगत्सर्वं समभूच्छैलकन्यके