ध्यानसाध्यं दुराराध्यं भक्ताः संसेव्य निर्गुणम् 2.54.
कृपामयीं च संसेव्य भक्ता यान्त्यचिरेण वै
सहस्रवर्षपर्य्यन्तं विप्रपादोदकं पिब
विप्रपादोदकक्लिन्ना यावत्तिष्ठति मेदिनी
पृथिव्यां यानि तीर्थानि तानि तीर्थानि सागरे
विप्रपादोदकं चैव पापव्याधिविनाशनम्
विप्रो मानवरूपी च देवदेवो जनार्दनः
इत्येवमुक्त्वा विप्रश्च गृहीत्वा तस्य पूजनम्
भक्त्या च बुभुजे राजा विप्रपादोदकं शिवे
संवत्सरे व्यतीते तु निर्मुक्तो व्याधितो नृपः
राधापूजाविधानं च स्तोत्रं च कवचं मनुम् 2.54.
राजन्निर्गम्यतां शीघ्रमित्युक्त्वा तपसे मुनिः
रुरुदुर्बान्धवाः सर्वे त्रिरात्रं शोकमूर्च्छिताः
सुयज्ञः पुष्करं गत्वा चक्रे वै दुष्करं तपः
तदा ददर्श गगने रथस्थां परमेश्वरीम्
तत्याज मानुषं देहं दिव्यां मूर्त्तिं दधार ह
नृपं नीत्वा च गोलोकं तत्र चैषा ययौ तदा
वेष्टितं पर्वतेनैव शतशृङ्गेण चारुणा
गोगोपगोपीनिकरैः शोभितं परिसेवतैः
नानाचित्रविचित्रैश्च राजितं परिशोभितम्
पारिजातद्रुमाकीर्णैर्वेष्टितं कामधेनुभिः 2.54.
अत्यूर्ध्वमपि वैकुण्ठात्पञ्चाशत्कोटियोजनम्
आत्माकाशसमं नित्यमस्माकं च सुदुर्लभम्
धर्मक्षुद्रविराट्संघो गङ्गा लक्ष्मीः सरस्वती
सनत्कुमारः स्कन्दश्च नरनारायणावृषी
पवनो वरुणश्चन्द्रः सूर्य्यो रुद्रो हुताशनः
एभिर्दृष्टश्च गोलोको नान्यैर्दृष्टः कदाचन
रत्नमालाकिरीटैश्च भूषितं रत्नभूषणैः
चन्दनोक्षितसर्वाङ्गं किशोरं गोपरूपिणम्
शरत्पार्वणचन्द्रास्यमीषद्धास्यं मनोहरम्