कृमिभक्ष्यो भवेद्विप्रो विह्वलो यमकिङ्करैः
ततश्च पुंश्चलीयोनौ कृमिर्भवति निश्चितम्
सुयज्ञ उवाच श्लाघ्यो मे ब्राह्मशापश्च कस्य सम्पद्विनाऽऽपदम्
धन्योऽहं कृतकृत्योऽहं सफलं जीवनं मम
श्रीपार्वत्युवाच तेषां किमूचुर्मुनयो वेदवेदाङ्गपारगाः
श्रीमहेश्वर उवाच तत्र प्रवक्तुमारेभे ऋषिर्नारायणो महान्
श्रीनारायण उवाच स कृतघ्न इति ज्ञेयः फलं च शृणु भूमिप
यावन्तो रेणवः सिक्ता विप्राणां नेत्रबिन्दुभिः
तप्ताङ्गारं च तद्भक्ष्यं पानं वै तप्तमूत्रकम्
तदन्ते च महापापी विष्ठायां जायते कृमिः
ततो भवेद्भूमिहीनः प्रजाहीनश्च मानवः
नारद उवाच स कृतघ्न इति ख्यातस्तत्फलं च निशामय
अन्धकूपे वसेत्सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश
तप्तक्षारोदकं पापी नित्यं पिबति वै ततः 2.52.
देवल उवाच स कृतघ्न इति ज्ञेयो महापापी च भारते
अवटोदे वसेत्सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश
जैगीषव्य उवाच वाचाऽपि ताडयेत्तांश्च स कृतघ्र इति स्मृतः
सा कृतघ्नीति विख्याता भारते पापिनी वरा
तत्र वह्नौ वसत्येव यावच्चन्द्रदिवाकरौ
वाल्मीकिरुवाच तथा कृतघ्नता राजन्सर्वपापेषु वर्त्तते
मिथ्यासाक्ष्यं यो ददाति कामात्क्रोधात्तथा भयात्
पुण्यमात्रं चापि राजन्यो हन्ति स कृतघ्नकः
मिथ्यासाक्ष्यं पाक्षिकं वा भारते वक्ति यो नृप
सन्ततं वेष्टितः सर्पैर्भीतो वै भक्षितस्तथा 2.52.
कृकलासो भवेत्तत्र भारते सप्तजन्मसु
ततो भवेद्वै वृक्षश्च महारण्ये तु शाल्मलिः
आस्तीक उवाच नराणां मातृगमने प्रायश्चित्तं न विद्यते
भारते च नृपश्रेष्ट यो दोषो मातृगामिनाम्
ब्राह्मण्यास्तावदेव स्याद्दोषः शूद्रेण मैथुने
सगर्भभ्रातृपत्नीना भगिनीनां तथैव च