ततो भवेन्महापापी सूकरः सप्तजन्मसु 2.51.
बृहस्पतिरुवाच लक्षवर्षं महाघोरे कुम्भीपाके वसेद्ध्रुवम्
ततो भवेन्महापापी विष्ठाकीटः शताब्दकम्
राजोवाच कृतघ्नः कतिधा प्रोक्तः केषु को दोष एव च
ऋष्यशृङ्ग उवाच सर्वः प्रत्येकदोषेण प्रत्येकं फलमश्नुते
कृते सत्ये च पुण्ये च स्वधर्मे तपसि स्थिते
गुरुकृत्ये देवकृत्ये काम्यकृत्ये द्विजार्चने
एतान्यो हन्ति पापिष्ठः स कृतघ्न इति स्मृतः
यान्यांश्च नरकांस्ते च यान्ति राजेन्द्र पापिनः
सुयज्ञ उवाच प्रत्येकं श्रोतुमिच्छामि वक्तुमर्हसि मे प्रभो 2.51.
कात्यायन उवाच स कृतघ्नः कालसूत्रे वसेदेव चतुर्युगम्
सप्तजन्मसु काकश्च सप्तजन्मसु पेचकः
श्रीसनन्दन उवाच स कृतघ्नस्तप्तसूर्म्यां वसत्येव युगत्रयम्
पञ्चजन्मसु मण्डूकस्त्रिषु जन्मसु कर्कटः
सनातन उवाच अतर्पयंश्च यः स्नाति विष्णुनैवेद्यवर्जितः
विष्णुपूजाविहीनश्च विष्णुमन्त्रविहीनकः
शिवरात्रौ च यो भुङ्क्ते श्रीरामनवमीदिने
कुम्भीपाके वसत्येव यावदिन्द्राश्चतुर्दश
शतजन्मनि गृध्रश्च शतजन्मनि सूकरः
ततो भवेज्जन्म सप्त ब्राह्मणो वृषवाहकः ।। 2.51.
द्विजो भूत्वा सप्तजनौ भारते वृषलीपतिः
पुनः पुनः पापयोनिं नरकं च पुनः पुनः
पञ्चजन्मसु मण्डूको भवेच्छुद्धस्ततः क्रमात्
सुयज्ञ उवाच शूद्रान्नभोजने वाऽपि शूद्रस्त्रीगमनेऽपि च
ब्राह्मणानां च को दोषो वृषाणां वाहने तथा
पराशर उवाच असिपत्रे वसत्येव युगानामेकसप्ततिः
ततो भवेद्गर्दभश्च मूषिकः सप्तजन्मसु
जरत्कारुरुवाच स कृतघ्न इति ख्यातः प्रसिद्धो भारते नृप
ब्रह्महत्यासमं पापं तन्नित्यं वृषताडने
सूर्य्यातपे वाहयेद्यः क्षुधितं तृष्टितं वृषम् 2.51.