पितॄणां मानसी कन्या राधामाता कलावती
इत्येवं कथितं दुर्गे राधिकाख्यानमुत्तमम्
श्रीकृष्णश्च द्विधारूपो द्विभुजश्च चतुर्भुजः
चतुर्भुजस्य पत्नी च महालक्ष्मीः सरस्वती
श्रीकृष्णपत्नी सा राधा तदर्द्धाङ्गसमुद्भवा
आदौ राधां समुच्चार्य पश्चात्कृष्णं वदेद्बुधः 2.49.
कार्त्तिकीपूर्णिमायां च गोलोके रासमण्डले
सद्रत्नघुटिकायाश्च कृत्वा तत्कवचं हरिः
कृत्वा ध्यानं च भक्त्या च स्तोत्रमेतच्चकार सः
राधा पूज्या च कृष्णस्य तत्पूज्यो भगवान्प्रभुः
द्वितीये पूजिता सा च धर्मेण ब्रह्मणा मया
महेन्द्रेण च रुद्रैश्च मनुना मानवेन च
तृतीये पूजिता सा च सप्तद्वीपेश्वरेण च
ब्राह्मणेनाभिशप्तेन देवदोषेण भूभृता
संप्राप राज्यं भ्रष्टश्रीः स च राधावरेण च
अभेद्यं कवचं तस्याः कण्ठे बाहौ दधार सः 2.49.
अन्ते जगाम गोलोकं रत्नयानेन भूमिपः
पार्वत्युवाच कथं विप्राभिशप्तश्च कथं संप्राप राधिकाम्
सर्वात्मनश्च कृष्णस्य पत्नीं श्रीकृष्णपूजिताम्
षष्टिवर्षसहस्राणि तपस्तेपे पुरा विधिः
कथं ददर्श तां देवो महालक्ष्मीं पुरा सतीम्
कथं त्रिजगतां धाता तस्मै तत्कवचं ददौ
श्रीमहादेव उवाच ब्रह्मात्मजस्तपस्वी च शतरूपापतिः प्रभुः
उत्तानपादस्तत्पुत्रस्तत्पुत्रो ध्रुव एव च
उत्कलस्तस्य पुत्रश्च नारायणपरायणः
सर्वाणि रत्नपात्राणि ब्राह्मणेभ्यो ददौ मुदा
ब्राह्मणेभ्यो ददौ राजा यज्ञान्ते स महोत्सवे 2.50.
सुयज्ञं नाम नृपतिं चकार सुरसंसदि
अन्नदाता रत्नदाता दाता वै सर्वसम्पदाम्
नित्यं ददौ स विप्रेभ्यो मुदायुक्तः सदक्षिणम्