रत्नप्रदीपसंयुक्ते रत्ननिर्माणमण्डले
कस्तूरीकुंकुमारक्ते सुचन्दनसुधूपिते
सुरताद्विरतिर्नास्ति दम्पती रतिपण्डितौ
मन्वन्तराणां लक्षश्च कालः परिमितो गतः
दूत्यश्चतस्रो ज्ञात्वाऽथ जगदुस्तां तु राधिकम्
प्रबोधिता च सखिभिः कोपरक्तास्यलोचना 2.49.
क्रीडापद्मं च सद्रत्नामूल्यदर्पणमुज्ज्वलम्
प्रक्षाल्य तोयाञ्जलिभिर्मुखरागमलक्तकम्
शुक्लवस्त्रपरीधाना रूक्षा वेषादिवर्जिता
आजुहाव सखीसंघं रोषविस्फुरिताधरा
ताभिर्भक्त्या युताभिश्च कातराभिश्च संस्तुता दशयोजनविस्तीर्णं दैर्घ्ये तच्छतयोजनम्
सहस्रचक्रयुक्तं च नानाचित्रसमन्वितम्
अमूल्यरत्ननिर्माणदर्पणैः परिशोभितम्
सद्रत्न कलशैर्युक्तं रम्यैर्मन्दिरकोटिभिः
ययौ रथेन तेनैव सुमनोमालिना प्रिये
कृष्णं कृत्वा सावधानं गोपैः सार्द्धं पलायितः 2.49.
स्वप्रेममग्नः कृष्णोऽपि तिरोधानं चकार सः
राधाप्रकोपभीता च प्राणांस्तत्याज तत्क्षणम्
प्रययुः शरणं साध्वीं विरजां तत्क्षणं भिया
कोटियोजनविस्तीर्णा दीर्घे शतगुणा तथा
बभूवुः क्षुद्रनद्यश्च तदाऽन्या गोप्य एव च
इमे सप्त समुद्राश्च विरजानन्दना भुवि
न दृष्ट्वा विरजां कृष्णं स्वगृहं च पुनर्ययौ
गोपीभिर्द्वारि युक्ताभिर्वारितोऽपि पुनः पुनः
सुदामा भर्त्सयामास तां तथा कृष्णसन्निधौ
गच्छ त्वमासुरीं योनिं गच्छ दूरमतो द्रुतम् 2.49.
भव गोपी गोपकन्यामुख्याभिः स्वाभिरेव च
तत्र भारावतरणं भगवांश्च करिष्यति साश्रुनेत्रो मोहयुक्तस्ततो गन्तुं समुद्यतः
राधा जगाम तत्पश्चात्साश्रुनेत्राऽतिविह्वला
कृष्णस्तां बोधयामास विद्यया च कृपानिधिः