श्रीपार्वत्युवाच पाञ्चरात्रादिकं नीतिशास्त्रयोगं च योगिनाम्
सिद्धानां सिद्धिशास्त्रं च नानातन्त्रं मनोहरम् 2.48.
श्रुतौ श्रुतं प्रशस्तं च राधायाश्च समासतः
आगमाख्यानकाले च भवता स्वीकृतं पुरा
तदुत्पतिं च तद्ध्यानं नाम्नो माहात्म्यमुत्तमम्
आराधनविधानं च पूजापद्धतिमीप्सिताम्
कथं न कथितं पूर्वमागमाख्यानकालतः
पञ्चवक्त्रश्च भगवाञ्छुष्ककण्ठोष्ठतालुकः
सस्मार कृष्णं ध्यानेनाभीष्टदेवं कृपानिधिम्
निषिद्धोऽहं भगवता कृष्णेन परमात्मना
मदर्द्धांगस्वरूपा त्वं न मद्भिन्ना स्वरूपतः 2.48.
मदिष्टदेवकान्ताया राधायाश्चरितं सति
जानामि तदहं दुर्गे सर्वं पूर्वापरं वरम्
न तत्सनत्कुमारश्च न च धर्मः सनातनः
मत्तो बलवती त्वं च प्राणांस्त्यक्तुं समुद्यता
शृणु दुर्गे प्रवक्ष्यामि रहस्यं परमाद्भुतम्
पुरा वृन्दावने रम्ये गोलोके रासमण्डले
रत्नसिंहासने रम्ये तस्थौ तत्र जगत्पतिः
रिरंसोस्तस्य जगतां पत्युस्तन्मल्लिकावने
एतस्मिन्नन्तरे दुर्गे द्विधारूपो बभूव सः
बभूव रमणी रम्या रासेशा रमणोत्सुका 2.48.
वह्निशुद्धांशुकाधाना कोटिपूर्णशशिप्रभा
सस्मिता सुदती शुद्धा शरत्पद्मनिभानना
रत्नमालां च दधती ग्रीष्मसूर्य्यसमप्रभाम्
संयुक्तं वर्तुलोत्तुंगं सुमेरु गिरिसन्निभम्
मांगल्यं मंगलार्हं च स्तनयुग्मं च बिभ्रती
कामातुरः सस्मितां तां ददर्श रसिकेश्वरः
दृष्ट्वा चैनं सुकान्तं च सा दधार हरेः पुरः
राधा भजति तं कृष्णं स च तां च परस्परम्
भवनं धावनं रासे स्मरत्यालिंगनं जपन्