पूजां चकार भगवान्सुरभ्याश्च पुरा मुने
दीपान्विता परदिने श्रीकृष्णस्याज्ञया भवे
ध्यानं स्तोत्रं मूलमन्त्रं यद्यत्पूजाविधिक्रमम्
ॐ सुरभ्यै नम इति मन्त्रोऽयं तु षडक्षरः
स्थितं ध्यानं यजुर्वेदे पूजनं सर्वसम्मतम्
लक्ष्मीस्वरूपां परमां राधासहचरीं पराम्
पवित्ररूपां पूज्यां च भक्तानां सर्वकामदाम्
घटे वा धेनुशिरसि बद्धस्तंभे गवां च वा 2.47.
दीपान्विता परदिने पूर्वाह्णे भक्तिसंयुतः
एकदा त्रिषु लोकेषु वाराहे विष्णुमायया
ते गत्वा ब्रह्मणो लोकं ब्रह्माणं तुष्टुवुस्तदा
महेन्द्र उवाच गवां बीजस्वरूपायै नमस्ते जगदम्बिके
नमो राधाप्रियायै च पद्मांशायै नमो नमः कल्पवृक्षस्वरूपायै प्रदात्र्यै सर्वसंपदाम्
श्रीदायै धनदायै च बुद्धिदायै नमो नमः
यशोदायै सौख्यदायै धर्मज्ञायै नमो नमः
आविर्बभूव तत्रैव ब्रह्मलोके सनातनी
जगाम सा च गोलोकं ययुर्देवादयो गृहम्
दुग्धाद् घृतं ततो यज्ञस्ततः प्रीतिः सुरस्य च 2.47.
स गोमान्धनवांश्चैव कीर्त्तिमान्पुण्यवान्भवेत्
इह लोके सुखं भुक्त्वा यात्यन्ते कृष्णमन्दिरम्
न पुनर्भवनं तस्य ब्रह्मपुत्र भवे भवेत्
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे द्वितीये प्रकृतिखण्डे नारदनारायणसंवादे सुरभ्युपाख्याने तदुत्पत्ति तत्पूजादिकथनं नाम सप्तचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
नारद उवाच नारायणांश भगवन्ब्रूहि नारायणीं कथाम्
श्रुतं सुरभ्युपाख्यानमतीव सुमनोहरम्
अधुना श्रोतुमिच्छामि राधिकाख्यानमुत्तमम्
श्रीनारायण उवाच सिद्धेशं सिद्धिदं सर्वस्वरूपं शंकरं परम्
प्रफुल्लवदनं प्रीतं सस्मितं मुनिभिः स्तुतम्
रासोत्सवरसाख्यानं रासमण्डलवर्णनम्
पप्रच्छ पार्वती स्फीता सस्मिता प्राणवल्लभम् ।। स्तवनं कुर्वती भीता प्राणेशेन प्रसादिता
प्रोवाच तं महादेवं महादेवी सुरेश्वरी