स च दृष्ट्वाऽभीष्टदेवं निगुणे प्रकृतेः परम्
नमश्चकार शम्भुं च ब्रह्माणं कश्यपं तथा
ब्रह्मा तद्वचनं श्रुत्वा सहसा समयोचितम्
यदि त्यक्ता धर्मपत्नी धर्मिष्ठा मनसा सती
यतिर्वा ब्रह्मचारी वा भिक्षुर्वनचरोऽपि वा
अकृत्वा तु सुतोत्पत्तिं विरागी यस्त्यजेत्प्रियाम्
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा जरत्कारुर्मुनीश्वरः 2.46.
तस्यै शुभाशिषं दत्त्वा ययुर्देवा मुदाऽन्विताः
मुनेः करस्पर्शमात्रात्सद्यो गर्भो बभूव ह
जरत्कारुरुवाच जितेन्द्रियाणां प्रवरो धर्मिष्ठो वैष्णवाग्रणीः
तेजस्वी च तपस्वी च यशस्वी च गुणान्वितः
स च पुत्रो विष्णुभक्तो धार्मिकः कुलमुद्धरेत्
पतिव्रता सुशीला या सप्रिया प्रियवादिनी
हरिभक्तिप्रदो बन्धुस्तदिष्टं यत्सुखप्रदम्
सा गर्भधारिणी या च गर्भवासविमोचिनी
गुरुश्च ज्ञानदाता च तज्ज्ञानं कृष्णभावनम्
आविर्भूतं तिरोभूतं किं वा ज्ञानं तदन्यतः 2.46.
तत्त्वानां सारभूतं च हरेरन्यद्विडम्बनम्
ज्ञानात्प्रमुच्यते बन्धात्स रिपुर्यो हि बन्धदः
स रिपुः शिष्यघाती च यतो बन्धान्न मोचयेत्
न मोचयेद्यः स कथं गुरुस्तातो हि बान्धवः
न दर्शयेद्यः स कथं कीदृशो बान्धवो नृणाम् निर्मूलं च पुराकर्म भवेद्यत्सेवया ध्रुवम्
मया छलेन त्वं त्यक्ता दोषं मे क्षम्यतां प्रिये
पुष्करे तपसे यामि गच्छ देवि यथासुखम्
धनादिषु स्त्रियां प्रीतिः प्रवृत्तिपथगामिनाम्
जरत्कारुवचः श्रुत्वा मनसा शोककातरा
मनसोवाच यत्र स्मरामि त्वां बन्धो तत्र मामागमिष्यसि।।2.46.
बन्धुभेदः क्लेशतमः पुत्रभेदस्ततः परः
पतिः पतिव्रतानां च शतपुत्राधिकः प्रियः
पुत्रे यथैकपुत्राणां वैष्णवानां यथा हरौ