महाज्ञानयुतां चैव प्रवरां ज्ञानिनां सताम्
इति ध्यात्वा च तां देवीं मूलेनैव प्रपूजयेत्
मूलमन्त्रश्च वेदोक्तो भक्तानां वाञ्छितप्रदः
ॐ ह्रीं श्रीं क्रीं ऐं मनसादेव्यै स्वाहेति कीर्तितः
मन्त्रसिद्धिर्भवेद्यस्य स सिद्धो जगतीतले
ब्रह्मन्नाषाढसंक्रान्त्यां गुडाशाखासु यत्नतः
पञ्चम्यां मानसाख्यायां देव्यै दद्याच्च यो बलिम्
पूजाविधानं कथितं तदाख्यानं निशामय 2.46.
पुरा नागभयाक्रान्ता बभूवुर्मानवा भुवि
मन्त्राधिष्ठातृदेवीं तां मानसां ससृजे ततः
कुमारी सा च संभूय चागमच्छङ्करालयम्
दिव्यं वर्षसहस्रं च तं सिषेवे मुनेः सुता
महाज्ञानं ददौ तस्यै पाठयामास साम च
लक्ष्मीमायाकामबीज ङेन्तं कृष्णपदं तथा त्रैलोक्यमङ्गलं नाम कवचं पूजनक्रमम्
स्तवनं सर्वपूज्यं च ध्यानं भुवनपावनम्
प्राप्य मृत्युञ्जयाज्ज्ञानं परं मृत्युञ्जयं सती
त्रियुगं च तपस्तप्त्वा कृष्णस्य परमात्मनः 2.46.
दृष्ट्वा कृशाङ्गीं बालां च कृपया च कृपानिधिः
वरं च प्रददौ तस्यै पूजिता त्वं भवे भव
प्रथमे पूजिता सा च कृष्णेन परमात्मना
मनुना मुनिना चैव ह्यहिना मानवादिना
जरत्कारुमुनीन्द्राय कश्यपस्तां ददौ पुरा
कृत्वोद्वाहं महायोगी विश्रान्तस्तपसा चिरम्
निद्रां जगाम स मुनिः स्मृत्वा निद्रेशमीश्वरम्
संचिन्त्य मनसा तत्र मनसा च पतिव्रता
अकृत्वा पश्चिमां सन्ध्यां नित्यां चैव द्विजन्मनाम्
नोपतिष्ठति यः पूर्वां नोपास्ते यश्च पश्चिमाम् 2.46.
वेदोक्तमिति संचिन्त्य बोधयामास तं मुनिम्
जरत्कारुरुवाच व्यर्थं व्रतादिकं तस्या या भर्त्तुश्चापकारिणी
तपश्चानशनं चैव व्रतं दानादिकं च यत्