ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां सुनीलोत्पललोचनाम्
संसारसागरे घोरे पोतरूपां वरां भजे
देव्याश्च ध्यानमित्येवं स्तवनं श्रूयतां मुने
शङ्कर उवाच संहर्त्रि विपदां राशेर्हर्षमंगलकारिके
हर्षमंगलदक्षे च हर्षमंगलचण्डिके 2.44.
मंगले मङ्गलार्हे च सर्वमंगलमंगले
पूज्या मंगलवारे च मंगलाभीष्टदैवते
मंगलाधिष्ठातृदेवि मंगलानां च मंगले
सारे च मंगलाधारे पारे त्वं सर्वकर्मणाम्
स्तोत्रेणानेन शम्भुश्च स्तुत्वा मगलचण्डिकाम्
देव्याश्च मंगलस्तोत्रं यः शृणोति समाहितः
प्रथमे पूजिता देवी शम्भुना सर्वमंगला
तृतीये पूजिता भद्रा मंगलेन नृपेण च पञ्चमे मङ्गलाकांक्षैर्नरैर्मंगलचण्डिका
पूजिता प्रतिविश्वेषु विश्वेशैः पूजिता सदा
देवादिभिश्च मुनिभिर्मनुभिर्मानवैर्मुने 2.44.
तन्मंगलं भवेच्छश्वन्न भवेत्तदमंगलम्
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे द्वितीये प्रकृतिखण्डे नारदनारायणसंवादे मङ्गलोपाख्याने तत्स्तोत्रादिकथनं नाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
नारायण उवाच श्रूयतां मनसाख्यानं यच्छ्रुतं धर्मवक्त्रतः
कन्या भगवती सा च कश्यपस्य च मानसी
मनसा ध्यायते या वा परमात्मानमीश्वरम्
आत्मारामा च सा देवी वैष्णवी सिद्धयोगिनी
जरत्कारुशरीरं च दृष्ट्वा यां क्षणमीश्वरः
वाञ्छितं च ददौ तस्यै कृपया च कृपानिधिः
स्वर्गे च नागलोके च पृथिव्यां बह्मलोकतः
जगद्गौरीति विख्याता तेन सा पूजिता सती
विष्णुभक्ताऽतीव रम्या वैष्णवी तेन नारद
नागेश्वरीति विख्याता सा नागभगिनी तथा 2.45.१
महाज्ञानयुतां तां च प्रवदन्ति मनीषिणः
आस्तीकमाता विख्याता जरत्कारुरिति स्म सा
योगिनो विश्वपूज्यस्य जरत्कारोः प्रिया ततः