नृपस्तोत्रेण सा देवी परितुष्टा बभूव ह
देवसेनोवाच मम पूजां च सर्वत्र कारयित्वा स्वयं कुरु
तदा दास्यामि पुत्रं ते कुलपद्मं मनोहरम्
जातिस्मरं च योगीन्द्रं नारायणपरायणम्
मत्तमातङ्गलक्षाणां धृतवन्तं बलं शुभम्
योगिनं ज्ञानिनं चैव सिद्धरूपं तपस्विनम् 2.43.
इत्येवमुक्त्वा सा देवी तस्मै तद्बालकं ददौ
जगाम देवी स्वर्गं च दत्त्वा तस्मै शुभं वरम् आगत्य कथयामास वृत्तान्तं पुत्रहेतुकम्
तुष्टा बभूवुः सन्तुष्टा नरा नार्यश्च नारद । देवीं च पूजयामास ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ
राजा च प्रतिमासेषु शुक्लषष्ठ्यां महोत्सवम्
बालानां सूतिकागारे षष्ठाहे यत्नपूर्वकम्
बालानां शुभकार्ये च शुभान्नप्राशने तथा
ध्यानं पूजाविधानं च स्तोत्रं मत्तो निशामय
शालग्रामे घटे वाऽथ वटमूलेऽथवा मुने
षष्ठांशां प्रकृतेः शुद्धां सुप्रतिष्ठां च सुव्रताम्
श्वेतचम्पकवर्णाभां रत्नभूषणभूषिताम् 2.43.
इति ध्यात्वा स्वशिरसि पुष्पं दत्त्वा विचक्षणः
पाद्यार्घ्याचमनीयैश्च गन्धधूपप्रदीपकैः
मूलमों ह्रीं षष्ठीदेव्ये स्वाहेति विधिपूर्वकम्
तत्र स्तुत्वा च नमते भक्तियुक्तः समाहितः
अष्टाक्षरं महामन्त्रं लक्षधा यो जपेन्मुने
स्तोत्रं शृणु मुनिश्रेष्ठ सर्वेषां च शुभावहम्
प्रियव्रत उवाच सुखादायै मोक्षदायै षष्ठीदेव्यै नमो नमः
वरदायै पुत्रदायै धनदायै नमो नमः
पारायै पारदायै च षष्ठीदेव्यै नमो नमः 2.43.
बालाधिष्ठातृदेव्यै च षष्ठी देव्यै नमो नमः
प्रत्यक्षायै च भक्तानां षष्ठीदेव्यै नमो नमः ।। पूज्यायै स्कन्दकान्तायै सर्वेषां सर्वकर्मसु
देवरक्षणकारिण्यै षष्ठीदेव्यै नमो नमः
हिंसाक्रोधैर्वर्जितायै षष्ठीदेव्यै नमो नमः
धर्मं देहि यशो देहि षष्ठीदेव्यै नमो नमः