अधुनोक्तं देवषट्कं संपूज्य च पुरन्दरः
अहो पुराणवक्तॄणां दुर्बोधं वचनं नृणाम्
श्रीनारायण उवाच तदा नास्त्येव तज्जन्म पूजाकाले बभूव सः
सुचिरं दुःखिता देवा बभ्रमुर्ब्रह्मशापतः
नारद उवाच रूपेण च गुणैश्चैव यशसा तेजसा त्विषा
त्वमेव ज्ञानिनां श्रेष्ठः सिद्धानां योगिनां तथा महालक्ष्म्या उपाख्यानं विज्ञातं महदद्भुतम्
अन्यत्किञ्चिदुपाख्यानं निगूढं वद साम्प्रतम् अप्रकाश्यं पुराणेषु वेदोक्तं धर्मसंयुतम्
श्रीनारायण उवाच श्रुतौ कतिविधं गूढमास्ते ब्रह्मन्सुदुर्लभम्
तेषु यत्सारभूतं च श्रोतुं किंवा त्वमिच्छसि
नारद उवाच पितृदाने स्वधा शस्ता दक्षिणा सर्वतो वरा
एतासां चरितं जन्म फलं प्राधान्यमेव च
सौतिरुवाच कथां कथितुमारेभे पुराणोक्तां पुरातनीम्
श्रीनारायण उवाच ब्रह्मलोके ब्रह्मसभामगम्यां सुमनोहराम्
गत्वा निवेदनं चक्रुर्मुने त्वाहारहेतुकम् 2.40.
यज्ञरूपो हि भगवान्कलया च बभूव सः
हविर्ददति विप्राश्च भक्त्या च क्षत्रियादयः
देवा विषण्णास्ते सर्वे तत्सभां च पुनर्ययुः
ब्रह्मा श्रुत्वा तु मनसा श्रीकृष्णं शरणं ययौ
प्रकृतिः कलया चैव सर्वशक्तिस्वरूपिणी
ग्रीष्ममध्याह्नमार्त्तण्ड प्रभान्यक्कारकारिणी
ईषद्धास्यप्रसन्नास्या भक्तानुग्रहकारिणी
विधिस्तद्वचनं श्रुत्वा सम्भ्रमात्समुवाच ताम्
ब्रह्मोवाच दग्धुं न शक्तस्स्वहुतं हुताशश्च त्वया विना
त्वन्नामोच्चार्य्य मन्त्रान्ते यद्दास्यति हविर्नरः 2.40.
अग्नेः सम्पत्स्वरूपा च श्रीरूपा च गृहेश्वरी
ब्रह्मणश्च वचः श्रुत्वा सा विषण्णा बभूव ह
स्वाहोवाच ब्रह्मंस्तदन्यद्यत्किंचित्स्वप्नवद्भ्रम एव च
विधाता जगतां त्वं च शम्भुर्मृत्युञ्जयः प्रभुः
सर्वाद्यपूज्यो देवानां गणेषु च गणेश्वरः
ऋषयो मुनयश्चैव पूजिता यं निषेव्य च