वृत्तान्तं कथयामास सुराचार्यो विधिं विभुम्
ब्रह्मोवाच बृहस्पतेश्च शिष्यस्त्वं सुराणामधिपः स्वयम्
मातामहस्ते दक्षश्च विष्णुभक्तः प्रतापवान्
माता पतिव्रता यस्य पिता शुद्धो जितेन्द्रियः
जनः पैतृकदोषेण दोषान्मातामहस्य च
सर्वान्तरात्मा भगवान्सर्वदेहेष्ववस्थितः
मनोऽहमिन्द्रियेशश्च ज्ञानरूपो हि शङ्करः
निद्रादयः शक्तयश्च ताः सर्वाः प्रकृतेः कलाः 2.38.
आत्मनीशे गते देहात्सर्वे यान्ति ससंभ्रमात्
अहं शिवश्च शेषश्च विष्णुर्धर्मो महान्विराट्
शिवेन पूजितं पादपद्मं पुष्पेण येन च
तत्पुष्पं मस्तके यस्य कृष्णपादाब्जतश्च्युतम्
दैवेन वञ्चितस्त्वं च दैवं च बलवत्तरम्
कृष्णं न मन्यते यो हि श्रीनाथं सर्ववन्दितम्
शतयज्ञेन या लब्धा दीक्षितेन त्वया पुरा
अधुना गच्छ वैकुण्ठं मया च गुरुणा सह
इत्येवमुक्त्वा स ब्रह्मा सर्वैः सुरगणैः सह
तत्र गत्वा परं ब्रह्म भगवन्तं सनातनम् 2.38.
ग्रीष्ममध्याह्नमार्त्तण्डशतकोटिसमप्रभम्
चतुर्भुजैः पार्षदैश्च सरस्वत्या स्तुतं नतम्
तं प्रणेमुः सुराः सर्वे मूर्ध्ना ब्रह्मपुरोगमाः
वृत्तान्तं कथयामास स्वयं ब्रह्मा कृताञ्जलिः
स चापश्यत्सुरगणं विपद्ग्रस्तं भयाकुलम्
शोभाशून्यं हतश्रीकं परिवारैरनावृतम्
नारायण उवाच दास्यामि लक्ष्मीमचलां परमैश्वर्यवर्द्धिनीम्
किञ्च मद्वचनं किञ्चिच्छ्रूयतां समयोचितम्
जनाश्चासंख्यविश्वस्था मदधीनाश्च सन्ततम्
यो यो रुष्टो हि मद्भक्ते मत्परे हि निरङ्कुशः 2.38.
दुर्वासाः शङ्करांशश्च वैष्णवो मत्परायणः
यत्र शङ्खध्वनिर्नास्ति तुलसी च शिलार्चनम्