क्रोधाहङ्काररहितः स संन्यासीति कीर्त्तितः
न याचते भक्षणार्थी स संन्यासीति कीर्त्तितः
दारवीमपि योषां च न स्पृशेद्यः स भिक्षुकः
विपर्य्यये विनाशश्च जन्मयाम्यं भयं भवेत्
सुरसूकरयोनौ वा गर्भे दुःखं समं सुर
गर्भे स्मरन्ति सर्वे ते कर्म्म जन्म शतोद्भवम् स्वदेहं पाति यत्नेन सुरो वा कीट एव वा
योनेरभ्यन्तरे शुक्रे पतिते पुरुषस्य च 2.36.
रक्ताधिके मातृसमश्चेतरे पितुराकृतिः
रविभौमगुरूणां च वारे चेत्तद्भवेत्सुतः
प्रथमप्रहरे जन्म यस्य सोऽल्पायुरेव च
चतुर्थे चिरजीवी स्यात्क्षणानामनुरूपकः
यादृशे च क्षणे जन्म प्रसवस्तादृशे भवेत्
कललं त्वेकरात्रेण प्रवृद्धः स्याद्दिने दिने
मासत्रये मांसपिण्डो हस्तपादादिवर्जितः
भवेत्तु जीवसंचारः षण्मासे सर्वतत्त्ववित्
मातृजग्धान्नपानं च भुङ्क्तेऽमेध्यस्थले स्थितः
एवं च चतुरो मासान्भुक्त्वा परमयातनाम् 2.36.
दिग्देशकालाव्युत्पन्नो विस्मृतो विष्णुमायया
परायत्तोऽप्यक्षमश्च मशकादिनि वारणे
स्तनान्धोऽप्यसमर्थश्च याञ्चां कर्तुमभीप्सिताम्
पौगण्डे यातनां भुक्त्वा प्राप्नुते यौवनं पुनः
आहारमैथुनार्त्तश्च नानामोहादिवेष्टितः
एवं यावत्समर्थश्च तावदेव हि पूजितः
यदाऽतीव जरायुक्तो जडोऽतिबधिरो भवेत्
तदन्तरेऽनुतापं च कुरुते सन्ततं पुनः
पुनश्च मानवीं योनिं लभामि भारते यदि
इत्येवमादि मनसि कुर्वन्तं तं जडं सुर 2.36.
स पश्येद्यमदूतं च पाशहस्तं च दण्डिनम्
दुर्निवार्य्यमुपायैश्च बलिष्ठं च भयङ्करम्
दृष्टमात्रान्महाभीतो विण्मूत्रं च समुत्सृजेत्