यस्मात्संस्थापितं पुष्पं गर्वाद्वै हस्तिमस्तके
नारायणस्य भक्तोऽहं न बिभेमीश्वरं विधिम्
किं करिष्यति ते तातः कश्यपश्च प्रजापतिः
इति श्रुत्वा महेन्द्रश्च धृत्वा तच्चरणद्वयम्
इन्द्र उवाच हृता त्वया चेत्सम्पत्तिः कियज्ज्ञानं च देहि मे
ऐश्वर्य्यं विपदां बीजं प्रच्छन्नज्ञानकारणम्
जन्ममृत्युजरारोगशोकदुःखांकुरं परम्
सम्पन्मत्तः समूढश्च सुरामत्तः सचेतनः 2.36.
सम्पन्मदे प्रमत्तश्च विषयान्धश्च विह्वलः
द्विविधो विषयान्धश्च राजसस्तामसः स्मृतः
शास्त्रे च द्विविधं मार्गं निर्दिष्टं मुनिपुङ्गव
चरन्ति जीविनश्चादौ प्रवृत्तौ दुःखवर्त्मनि
आपातमधुरे लोभात्क्लेशे च सुखमानिनः
अनेकजन्मपर्य्यन्तं कृत्वा च भ्रमणं मुदा
ततः कृष्णानुग्रहाच्च सत्सङ्गं लभते जनः
साधुः सत्त्वप्रदीपेन मुक्तिमार्गं प्रदर्शयेत्
अनेकजन्मयोगेन तपसाऽनशनेन च
इदं श्रुतं गुरोर्वक्त्रात्प्रसङ्गावसरेण च 2.36.
अधुना विधिना दत्तो विपत्तौ ज्ञानसागरः
ज्ञानसिन्धो दीनबन्धो मह्यं दीनाय साम्प्रतम्
इन्द्रस्य वचनं श्रुत्वा प्रहस्य ज्ञानिनां गुरुः
दुर्वासा उवाच आपाततो दुःखबीजं परिणामसुखावहम्
स्वगर्भयातनानाशपीडाखण्डनकारणम्
कर्मवृक्षाङ्कुरच्छेदकारणं सर्वतारकम्
दानेन तपसा वाऽपि व्रतेनानशनादिना
काम्यानां कर्मणां चैव मूलं संछिद्य यत्नतः
यत्कर्म सात्त्विकं कुर्य्यादसंकल्पितमेव च
सांसारिकाणामेतत्तु निर्वाणं मोचकं विदुः 2.36.
सेवां कुर्वन्ति ते नित्यं विधायोत्तमदेहकम्
हरिसेवादिरूपां च मुक्तिमिच्छन्ति वैष्णवाः