उन्मीलने पुनः सृष्टिर्भवेदेवेश्वरेच्छया
यथा श्रुतं तातवक्त्रात्तथोक्तं च यथागमम्
तत्प्रधाना हरेर्भक्तिर्मुक्तेरपि गरीयसी
सिद्धत्वममरत्वं च ब्रह्मत्वं चावहेलया
धारणं दिव्यरूपस्य विदुर्निर्वाणमोक्षदम्
भक्तिमुक्त्योरयं भेदो निषेके लक्षणं शृणु
तत्खण्डनं च शुभदं परं श्रीकृष्णसेवनम् 2.34.
विघ्नघ्नं शुभदं चोक्तं गच्छ वत्से यथासुखम्
तस्यै शुभाशिषं दत्त्वा गमनं कर्तुमुद्यतः
रुरोद चरणे धृत्वा सद्विच्छेदोऽतिदुःखदः
तामित्युवाच सन्तुष्टस्त्वरोदीच्चापि नारद
यम उवाच अन्ते यास्यसि गोलोके श्रीकृष्णभवनं शुभे
गत्वा च स्वगृहं भद्रे सावित्र्याश्च व्रतं कुरु
ज्येष्ठे शुक्लचतुर्दश्यां सावित्र्याश्च व्रतं शुभम्
द्व्यष्टवर्षव्रतं चेदं प्रत्यब्दं पक्षमेव च
प्रतिमङ्गलवारे च देवीं मङ्गलचण्डिकाम्
तथा चाषाढसंक्रान्त्यां मनसा सर्वसिद्धिदाम् 2.34.
उपोष्य शुक्लाष्टम्यां च प्रतिमासे वरप्रदाम्
प्रकृतिं जगदम्बां च पतिपुत्रवतीं सतीम्
या नारी पूजयेद्भक्त्या धनसन्तानहेतवे
इत्युक्त्वा तां धर्मराजो जगाम निजमन्दिरम्
सावित्री सत्यवन्तं च वृत्तान्तं च यथाक्रमम्
सावित्रीजनकः पुत्रान्स प्रापद्वै क्रमेण च
लक्षवर्षं सुखं भुक्त्वा पुण्यक्षेत्रे च भारते
सवितुश्चाधिदेवी या मन्त्राधिष्ठातृदेवता
इत्येवं कथितं वत्स सावित्र्याख्यानमुत्तमम्
नारद उवाच सावित्रीयमसंवादे श्रुतं सुविमलं यशः
तद्गुणोत्कीर्त्तनं सत्यं मंगलानां च मङ्गलम्
केनादौ पूजिता साऽपि किम्भूता केन वा पुरा
नारायण उवाच देवी वामांशसंभूता चासीत्सा रासमण्डले