कुण्डानि यमदूतं च यमं च यमकिङ्करान्
हरिव्रतं ये कुर्वंति गृहिणः कर्मभोगिनः
प्रणमंति हरिं नित्यं हर्य्यर्चां पूजयन्ति च
त्रिसन्ध्यपूता विप्राश्च शुद्धाचारसमन्विताः
ते स्वर्गभोगिनोऽन्ये च शुद्धा देवान्यकिंकराः निवृत्तिं न हि लिप्सन्ति कृष्णसेवां विना नराः
स्वधर्म्मनिरताश्चापि स्वधर्मविरतास्तथा
भीताः कृष्णोपासकाच्च वैनतेयादिवोरगाः 2.32.
यास्यसीति च सर्वत्र हरिभक्ताश्रमं विना
करोति नखराञ्जल्या चित्रगुप्तश्च भीतवत्
विलंघ्य ब्रह्मलोकं च गोलोके गच्छतां सताम्
यथा सुप्रज्वलद्वह्नौ काष्ठानि च तृणानि च
कामश्च कामिनं याति लोभ क्रोधौ ततः सति
कालः शुभाशुभं कर्म्म हर्षो भोगस्तथैव च
शृणु देहस्य विवृतिं कथयामि यथागमम्
देहिनां देहबीजं च स्रष्टुः सृष्टिविधौ परम्
स कृत्रिमो नश्वरश्च भस्मसाच्च भवेदिह
बिभर्ति सूक्ष्मदेहं च तद्रूपं भोगहेतवे 2.32.
जलेन नष्टो देहो वा प्रहारे सुचिरं कृते
तप्तद्रवे तप्तलौहे तप्तपाषाण एव च
न च दग्धो न भग्नश्च भुंक्ते संतापमेव च कुण्डानां लक्षणं सर्वं निबोध कथयामि ते
यम उवाच अतीव निम्नं पाषाणभेदैश्च खचितं सति
न नश्वरं चाप्रलयं निर्मितं चेश्वरेच्छया
ज्वलदङ्गाररूपं च शतहस्तशिखान्वितम्
महच्छब्दं प्रकुर्वद्भिः पापिभिः परिपूरितम्
प्रतप्तोदकपूर्णं च हिंस्रजन्तुसमन्वितम्
प्रकुर्वता काकुशब्दं प्रहारैर्वर्णितेन च
तत्तक्षारोदकैः पूर्णं नक्रैश्च परिवेष्टितम्
त्राहीति शब्दं कुर्वद्भिर्मम दूतैश्च ताडितैः
ताडितैर्मम दूतैश्चाप्यनाहारैरुपद्रवैः ।। 2.33.
तप्तमूत्रद्रवैः पूर्णं मूत्रकीटैश्च संकुलम्