पुष्करे भास्करक्षेत्रे प्रभासे रासमण्डले
सरस्वतीनदीतीरे पुण्ये वृन्दावने वने
एष्वन्यत्र च यो दानं प्रतिगृह्णाति कामतः
शूद्रातिरिक्तयाजी यो ग्रामयाजी च कीर्त्तितः
शूद्रपाकोपजीवी यः सूपकार इति स्मृतः
उक्तं पूर्वप्रकरणे लक्षणं वृषलीपतेः
कुंडान्यन्यानि ते यान्ति निबोध कथयामि ते
यम उवाच शुभकर्म्म स्वर्गबीजं नरकं च कुकर्म्मतः
पुंश्चल्यन्नं च यो भुंक्ते वेश्यान्नं च पतिव्रते
शतवर्षं कालसूत्रे स्थित्वा शूद्रो भवेद्ध्रुवम्
पतिव्रता चैकपत्नी द्वितीये कुलटा स्मृता
वेश्या च पञ्चमे षष्ठे युग्मी च परिकीर्तिता
यो द्विजः कुलटां गच्छेद्धर्षिणीं पुंश्चलीमपि
शताब्दं कुलटागामी धृष्टागामी चतुर्गुणम्
युग्मीगामी दशगुणं वसेत्तत्र न संशयः
तदा हि सर्वगामी चेत्येवमाह पितामहः
तित्तिरिः कुलटागामी धृष्टागामी च वायसः 2.31.
युग्मीगामी सूकरश्च सप्तजन्मसु भारते
यो भुंक्ते ज्ञानहीनश्च ग्रहणे चन्द्रसूय्यर्योः
ततो भवेन्मानवस्स्यादुदरव्याधिसंयुतः
वाक्प्रदत्तां हि कन्यां च यश्चान्यस्मै ददाति च
दत्तापहारी यः साध्वि पाशवेष्टं शताब्दकम्
न पूजयेद्यो हि भक्त्या शिवलिङ्गं च पार्थिवम्
स्थित्वा शताब्दं तत्रैव श्वापदः सप्तजन्मसु
करोति दण्डं यो विप्रे यद्भयात्कम्पते द्विजः
प्रकोपवदना कोपात्स्वामिनं या च पश्यति
उल्कां ददाति वक्त्रे च सततं यमकिङ्करः 2.31.
ततो भवेन्मानवी च विधवा सप्तजन्मसु
या ब्राह्मणी शूद्रभोग्या साऽन्धकूपं प्रयाति च
निवसेदतिसन्तप्ता यमदूतेन ताडिता