कुम्भीपाके स च वसेद्यावदिन्द्राश्चतुर्दश
क्षणं पतति वह्नौ च क्षणं पतति कण्टके
क्षणं च तप्तपाषाणे तप्तलोहे क्षणं ततः
काकश्च सप्तजन्मानि सर्पस्स्यात्सप्तजन्मसु
ततो भवेत्स वृषणो गलत्कुष्ठी दरिद्रकः
सावित्र्युवाच का वा नृणामगम्या वा को वा सन्ध्याविहीनकः
अदीक्षितः पुमान्को वा को वा तीर्थे प्रतिग्रही
शूद्राणां सूपकारः कः प्रमत्तो वृषलीपतिः
यम उवाच शिवे च शिवलिङ्गे वा सूर्य्ये सूर्य्यमणौ तथा
गणेशे वा तदर्च्चायामेवं सर्वत्र सुन्दरि 2.30.
स्वगुरौ स्वेष्टदेवे वा जन्मदातरि मातरि
वैष्णवेष्वन्यभक्तेषु ब्राह्मणेष्वितरेषु च
यो मूढो विष्णुनैवेद्ये चान्यनैवेद्यके तथा करोति समतां यो हि ब्रह्महत्यां लभेत्तु सः
सर्वेश्वरेश्वरे कृष्णे सर्वकारणकारणे
माययाऽनेकरूपे वाऽप्येक एव हि निर्गुणे
पितृदेवार्चनां पौर्वापरां वेदविनिर्मिताम्
ये निन्दन्ति हृषीकेशं तन्मन्त्रोपासकं तथा
शिवं शिवस्वरूपं च कृष्णप्राणाधिकं प्रियम्
प्रधानं वैष्णवानां च देवानां सव्यमीश्वरम्
ये विष्णुमायां निन्दन्ति विष्णुभक्तिप्रदां सतीम् 2.30.
सर्वदेवीस्वरूपां च सर्वाद्यां सर्ववन्दिताम्
कृष्णजन्माष्टमीं रामनवमीं पुण्यदां पराम्
पञ्चपर्वाणि पुण्यानि ये न कुर्वन्ति मानवाः
अम्बुवीच्यांबुखनने जले शौचादिकं च ये
गुरुं च मातरं तातं साध्वीं भार्य्यां सुतं सुताम्
विवाहो यस्य न भवेन्न पश्यति सुतं च यः
हरेरनैवेद्यभोजी नित्यं विष्णुं न पूजयेत्
आहारं कुर्वतीं गां च पिबन्तीं यो निवारयेत्
दण्डैर्गास्ताडयेन्मूढो यो विप्रो वृषवाहकः
ददाति गोभ्य उच्छिष्टं योजयेद्वृषवाहकम् ।। 2.30.