ततः पुनरिहागत्य विष्णुभक्तिं लभेद्ध्रुवम्
नाम्नां कोटिं हरेर्यो हि क्षेत्रे नारायणे जपेत् 2.27.
लभते न पुनर्जन्म वैकुण्ठे स महीयते
यः शिवं पूजयेन्नित्यं कृत्वा लिङ्गं च पार्थिवम्
मृदां रेणुप्रमाणाब्दं शिवलोके महीयते
शिलां च योऽर्चयेन्नित्यं शिलातोयं च भक्षति
ततो लब्ध्वा पुनर्जन्म हरिभक्तिं सुदुर्लभाम्
तपांसि चैव सर्वाणि व्रतानि निखिलानि च
ततो लब्ध्वा पुनर्जन्म राजेन्द्रो भारते भवेत्
यः स्नाति सर्वर्तीर्थेषु भुवि कृत्वा प्रदक्षिणम्
पुण्यक्षेत्रे भारते च योऽश्वमेधं करोति च
चतुर्गुणं राजसूये फलमाप्नोति मानवः 2.27.
पुत्रेष्टौ च तदर्धं च सुपुत्रं च लभेद्ध्रुवम्
तत्समानं च विप्रेष्टौ वृद्धियागे च तत्फलम्
विशोके च विशोकं च पद्मार्द्धं स्वर्गमश्नुते
प्राजापत्ये प्रजालाभो भूवृद्धिर्भूभृतां भवेत् ऋद्धियागे महैश्वर्यं स्वर्गं पद्मसमं भवेत्
विष्णुयज्ञः प्रधानं च सर्वयज्ञेषु सुन्दरि
बभूव कलहो यत्र दक्षशङ्करयोः सति
यतो हेतोर्दक्षयज्ञं बभञ्ज चन्द्रशेखरः
धर्मश्च कश्यपश्चैव शेषश्चापि च कर्दमः
शिवः सनत्कुमारश्च कपिलश्च ध्रुवस्तथा
राजसूयसहस्राणां फलमाप्नोति निश्चितम् 2.27.
बहुकल्पान्तजीवी च जीवन्मुक्तो भवेद्ध्रुवम्
देवानां च यथा विष्णुर्वैष्णवानां यथा शिवः
तीर्थानां च यथा गङ्गा पवित्राणां च वैष्णवाः
नक्षत्राणां यथा चन्द्रः पक्षिणां गरुडो यथा
शीघ्रगानां चेन्द्रियाणां चञ्चलानां यथा मनः
वृन्दावनं वनानां च वर्षाणां भारतं यथा
पतिव्रतानां दुर्गा च सौभाग्यानां च राधिका
अश्वमेधशतेनैव शक्रत्वं लभते ध्रुवम्