तत्रैव निवसत्येव यावच्चन्द्रदिवाकरौ
गृहं ददंति विप्राय ये जना भक्तिपूर्वकम् 2.26.
गृहरेणुप्रमाणाब्दं दानं पुण्यदिने यदि
यस्मै यस्मै च देवाय यो ददाति गृहं नरः
सौधे चतुर्गुणं पुण्यं पूर्त्ते शतगुणं फलम्
यो ददाति तडागं च सर्वभूताय भारते
वाप्यां फलं शतगुणं प्राप्नोति मानवस्ततः
धनुश्चतुःसहस्रेण दैर्घ्यमानेन निश्चितम्
दशवापीसमा कन्या यदि पात्रे प्रदीयते
तत्फलं च तडागे च पङ्कोद्धारेण तत्फलम्
अश्वत्थवृक्षमारोप्य प्रतिष्ठां च करोति यः
पुष्पोद्यानं यो ददाति सावित्रि सर्वभूतये 2.26.
यो ददाति विमानं च विष्णवे भारते सति
चित्रयुक्ते च विपुले फलं तस्य चतुर्गुणम्
यो ददाति भक्तियुक्तो हरये दोलमन्दिरम्
राजमार्गं सौधयुक्तं यः करोति पतिव्रते
ब्राह्मणेभ्योऽपि देवेभ्यो दाने समफलं लभेत्
भुक्त्वा स्वर्गादिकं सौख्यं पुनरायान्ति भारते
भारते पुण्यवान्विप्रो भुक्त्वा स्वर्गादिकं परम्
क्षत्रियो वाऽपि वैश्यो वा कल्पकोटिशतेन च
स्वधर्मरहिता विप्रा नानायोनिं व्रजन्ति च
नाभुक्तं क्षीयते कर्म्म कल्पकोटिशतैरपि 2.26.
अवश्यमेव भोक्तव्यं कृतं कर्म शुभाशुभम्
एतत्ते कथितं सर्वं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
सावित्र्युवाच मानवाः पुण्यवन्तश्च तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
यम उवाच अन्नप्रमाणवर्ष च शक्रलोके महीयते
अन्नदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति
देवेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो वा ददाति चासनं यदि
यो ददाति च विप्राय दिव्यां धेनुं पयस्विनीम्
चतुर्गुणं पुण्यदिने तीर्थे शतगुणं फलम्