देवसेनां महाषष्ठीं कार्त्तिकेयप्रियां सतीम्
ब्राह्मं पाद्मं च वाराहं कल्पत्रयमिदं स्मृतम्
चतुर्विधं च प्रलयं कालं वै मृत्युकन्यकाम्
अथ धातुः पृष्ठदेशादधर्मः समजायत 1.8.
नाभिदेशाद्विश्वकर्मा जातो वै शिल्पिनां गुरुः
अथ धातुश्च मनस आविर्भूताः कुमारकाः
सनकश्च सनन्दश्च तृतीयश्च सनातनः
आविर्बभूव मुखतः कुमारः कनकप्रभः
क्षत्त्रियाणां बीजरूपो नाम्ना स्वायम्भुवो मनुः
सस्त्रीकश्च मनुस्तस्थौ धात्राज्ञा परिपालकः
सृष्टिं कर्त्तुं महाभागो महाभागवतान्द्विज
चुकोप हेतुना तेन विधाता जगतां पतिः
आविर्भूता ललाटाच्च रुद्रा एकादश प्रभो
सर्वेषामेव विश्वानां स तामस इति स्मृतः 1.8.
गोलोकनाथः कृष्णश्च निर्गुणः प्रकृतेः परः
शुद्धसत्त्वस्वरूपं च निर्मलं वैष्णवाग्रणीम्
महान्महात्मा मतिमान्भीषणश्च भयंकरः
पुलस्त्यो दक्षकर्णाच्च पुलहो वामकर्णतः
अरणिर्नासिकारन्ध्रादङ्गिराश्च मुखाद्रुचिः
छायायाः कर्दमो जातो नाभेः पञ्चशिखस्तथा
मरीचिः स्कन्धदेशाच्चैवापान्तरतमा गलात्
हंसश्च वामकुक्षेश्च दक्षकुक्षेर्यतिः स्वयम् पितुर्वाक्यं समाकर्ण्य तमुवाच स नारदः
नारद उवाच कारयित्वा दारयुक्तानस्मान्वद जगत्पते
पित्रा ते तपसे युक्ताः संसाराय वयं कथम् 1.8.
कस्मै पुत्राय पीयूषात्परं दत्तं तपोऽधुना
अतीव निम्ने घोरे च भवाब्धौ यः पतेत्पितः
निस्तारबीजं सर्वेषां बीजं च पुरुषोतमम्
भक्तैकशरणं भक्तवत्सलं स्वच्छमेव च
भक्ताराध्यं भक्तसाध्यं विहाय परमेश्वरम्
विहाय कृष्णसेवां च पीयूषादधिकां प्रियाम्