स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दीक्षितः
सर्वदानेषु यत्पुण्यं प्रादक्षिण्ये भुवो यथा
तस्य स्पर्शं च वाञ्छन्ति तीर्थानि निखिलानि च
पाठे चतुर्णां वेदानां तपसां करणे सति
शालग्रामशिलातोयं नित्यं भुङ्क्ते च यो नरः
तस्य स्पर्शं च वाञ्छन्ति तीर्थानि निखि लानि च
तत्रैव हरिणा सार्द्धमसंख्यं प्राकृतं लयम्
यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च
तत्पादपद्मरजसा सद्यः पूता वसुन्धरा 2.21.
शालग्रामशिला तोयं मृत्युकाल च यो लभेत्
निर्वाणमुक्तिं लभते कर्मभोगाद्विमुच्यते
शालग्रामशिलां धृत्वा मिथ्यावादं वदेत्तु यः
शालग्रामशिलां स्पृष्ट्वा स्वीकारं यो न पालयेत्
तुलसीपत्र विच्छेदं शालग्रामे करोति यः
तुलसीपत्रविच्छेदं शंखे यो हि करोति च
शालग्रामं च तुलसीं शंखमेकत्र एव च
सकृदेव हि यो यस्यां वीर्य्याधानं करोति यः
त्वं प्रिया शंखचूडस्य चैकमन्वन्तरावधि
इत्युक्त्वा श्रीहरिस्तां च विरराम च सादरम् 2.21.
यथा श्रीश्च तथा सा चाप्युवास हरिवक्षसि
लक्ष्मीः सरस्वती गङ्गा तुलसी चापि नारद
सद्यस्तद्देहजाता च बभूव गण्डकी नदी
कुर्वन्ति तत्र कीटाश्च शिलां बहुविधां मुने
स्थलस्थाः पिङ्गला ज्ञेयाश्चोपतापाद्धरेरिति
नारद उवाच तस्याः पूजाविधानं च स्तोत्रं किं न श्रुतं मया
केन पूज्या स्तुता केन पुरा प्रथमतो मुने
सूत उवाच कथां कथितुमारेभे पुण्यरूपां पुरातनीम्
नारायण उवाच रमासमां तां सौभाग्यां चकार गौरवेण च
सेहे लक्ष्मीश्च गंगा च तस्याश्च नवसंगमम्
सा तां जघान कलहे मानिनी हरिसन्निधौ