गवामयुतदानेन यत्फलं लभते नरः
तुलसीपत्रतोयं च मृत्युकाले च यो लभेत्
नित्यं यस्तुलसी तोयं भुङ्क्ते भक्त्या च यो नरः
नित्यं यस्तुलसीं दत्त्वा पूजयेन्मां च मानवः
तुलसीं स्वकरे धृत्वा देहे धृत्वा च मानवः
तुलसीकाष्ठनिर्माणमालां गृह्णाति यो नरः
तुलसीं स्वकरे धृत्वा स्वीकारं यो न रक्षति
करोति मिथ्याशपथं तुलस्या यो हि मानवः
तुलसीतोयकणिकां मृत्युकाले च यो लभेत् 2.21.
पूर्णिमायाममायां च द्वादश्यां रविसंक्रमे
आशौचेऽशुचिकाले वा रात्रिवासान्विते नराः
त्रिरात्रं तुलसीपत्रं शुद्धं पर्युषितं सति
भूगतं तोयपतितं यद्दत्तं विष्णवे सति
वृक्षाधिष्ठात्री देवी या गोलोके च निरामये ।। कृष्णेन सार्द्धं रहसि नित्यं क्रीडां करिष्यति
नद्यधिष्ठातृदेवी या भारते च सुपुण्यदा
त्वं च स्वयं महासाध्वी वैकुण्ठे मम सन्निधौ
अहं च शैलरूपी च गण्डकीतीरसन्निधौ
वज्रकीटाश्च कृमयो वज्रदंष्ट्राश्च तत्र वै
एकद्वारे चतुश्चक्रं वनमालाविभूषितम् 2.21.
एकद्वारे चतुश्चक्रं नवीननीरदोपमम्
द्वारद्वये चतुश्चक्रं गोष्पदेन समन्वितम्
अतिक्षुद्रं द्विचक्रं च नवीनजलदप्रभम्
अतिक्षुद्रं द्विचक्रं च वनमा लाविभूषितम्
स्थूलं च वर्तुलाकारं रहितं वनमालया
मध्यमं वर्तुलाकारं द्विचक्रं बाणविक्षतम्
मध्यमं सप्तचक्रं च छत्रतूणसमन्वितम्
द्विसप्तचक्रं स्थूलं च नवीनजलदप्रभम्
चक्राकारं द्विचक्रं च सश्रीकं जलदप्रभम्
सुदर्शनं चैकचक्रं गुप्तचक्रं गदाधरम् 2.21.
अतीव विस्तृतास्यं च द्विचक्रं विकटं सति