अक्षौहिणीनां शतकं समरे स जघान ह
पपौ रक्तं दानवानां क्रुद्धा सा शतखर्परम्
स्कन्दस्य शरजालेन दानवाः क्षतविक्षताः 2.19.
वृषपर्वा विप्रचित्तिर्दम्भश्चापि विकङ्कनः
काली जगाम समरमरक्षत्कार्त्तिकं शिवः
सर्वे देवाश्च गन्धर्वा यक्षराक्षसकिन्नराः
सा च गत्वा च संग्रामं सिंहनादं चकार ह
अट्टाट्टहासमशिवं चकार च पुनः पुनः
उग्रदंष्ट्रा चोग्रचण्डा कौट्टरी च पपौ मधु
दृष्ट्वा कालीं शङ्खचूडः शीघ्रमाजिं समाययौ
काली चिक्षेप चाग्नेयं प्रलयाग्निशिखोपमम्
चिक्षेप वारुणं सा च तत्तीव्रं महदद्भुतम्
माहेश्वरं प्रचिक्षेप काली वह्निशिखोपमम् 2.19.
नारायणास्त्रं सा देवी चिक्षिपे मन्त्रपूर्वकम्
ऊर्ध्वं जगाम तच्छस्त्रं प्रलयाग्निशिखोपमम् ब्रह्मास्त्रं सा च चिक्षेप यत्नतो मन्त्रपूर्वकम्
ब्रह्मास्त्रेण महाराज निर्वाणं च चकार ह
राजा दिव्यास्त्रजालेन निर्वाणं च चकार ह
राजा तीक्ष्णास्त्रजालेन शतखण्डं चकार ह
निक्षेप्तुं सा निषिद्धा च वाग्बभूवाशरीरिणी
यावदस्त्येव कण्ठेऽस्य कवचं हि हरेरिति
तावदस्य जरा मृत्युर्नास्तीति ब्रह्मणो वरः
शतलक्षं दानवानामग्रहील्लीलया क्रुधा दिव्यास्त्रेण सुतीक्ष्णेन वारयामास दानवः 2.19.
दिव्यास्त्रैर्दानवेन्द्रोऽयं शतखण्डं चकार सः
सर्वसिद्धेश्वरः श्रीमान्ववृधे दानवेश्वरः वेगेन मुष्टिना काली कोपयुक्ता भयंकरी
बभञ्जाथ रथं तस्य चाहनत्सारथिं सती
वामहस्तेन जग्राह शंखचूडश्च लीलया
बभ्राम व्यथया दैत्यः क्षणं मूर्च्छामवाप ह
न चक्रे बाहुयुद्धं स देव्या सह ननाम ताम्
नास्त्रं चिक्षेप तां भक्त्या मातृबुद्ध्या च वैष्णवः
गृहीत्वा दानवं देवी भ्रामयित्वा पुनः पुनः