ब्रह्मवैवर्तपुराणम्
दत्त्वा धर्माय तं मन्त्रं सिद्धिज्ञानं तदेव च
एवं कुबेरादिभ्यस्तु दत्त्वा मन्त्रादिकं परम् 1.6.
श्रीभगवानुवाच सृष्टिं कुरु महाभाग विधे नानाविधां पराम्
इत्युक्त्वा ब्रह्मणे कृष्णो ददौ मालां मनोरमाम्
सौतिरुवाच ससृजे पृथिवीमादौ मधुकैटभमेदसा
ससृजे पर्वतानष्टौ प्रधानान्सुमनोहरान्
सुमेरुं चैव कैलासं मलयं च हिमालयम्
समुद्रान्ससृजे सप्त नदान्कतिविधा नदीः
लवणेक्षुसुरासर्पिर्दधिदुग्धजलार्णवान्
सप्तद्वीपांश्च तद्भूमिमण्डले कमलाकृते
निबोध विप्र द्वीपाख्यां पुरा या विधिना कृता
मेरोरष्टसु शृङ्गेषु ससृजेऽष्टौ पुरी प्रभुः
मूलेऽनन्तस्य नगरीं निर्माय जगतां पतिः
भूर्लोकं च भुवर्लोकं स्वर्लोकं सुमनोहरम् 1.7.
शृङ्गमूर्ध्नि ब्रह्मलोकं जरादिपरिवर्जितम्
तदधः सप्त पातालान्निर्ममे जगदीश्वरः
अतलं वितलं चैव सुतलं च तलातलम्
सप्तद्वीपैः सप्तनाकैः सप्तपातालसंज्ञकैः
एवञ्चासंख्यब्रह्माण्डं सर्वं कृत्रिममेव च
प्रतिविश्वेषु दिक्पाला ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
ब्राह्माण्डगणनां कर्तुं न क्षमो जगतां पतिः
संख्यातुमीश्वरः शक्तो न संख्यातुं तथापि सः
कृत्रिमाणि च विश्वानि विश्वस्थानि च यानि च
वैकुण्ठः शिवलोकश्च गोलोकश्च तयोः परः 1.7.
सौतिरुवाच चकार वीर्य्याधानं च कामुक्यां कामुको यथा
सा दिव्यं शतवर्षं च धृत्वा गर्भं सुदुस्सहम्
विविधाञ्शास्त्रसंघांश्च तर्कव्याकरणादिकान्
षड्रागान्सुन्दरांश्चैव नानाताल समन्वितान्
वर्षमासमृतुं चैव तिथिं दण्डक्षणादिकम्
पुष्टिं च देवसेनां च मेधां च विजयां जयाम्