एकभागः कलेः पूर्वे तद्ध्रासश्च क्रमेण च
यादृक्तेजो रवेर्ग्रीष्मे न तादृक्शिशिरे पुनः 2.18.
उदयं याति कालेन बाल्यतां च क्रमेण च
दिने प्रच्छन्नतां याति काले वै दुर्दिने घने
परिपूर्णतमश्चन्द्रः पूर्णिमायां च यादृशः।। । तादृशो न भवेन्नित्यं क्षयं याति दिनेदिने
पुनः स पुष्टतां याति परकुह्वा दिनेदिने
राहुग्रस्ते दिने म्लानो दुर्दिने निबिडे घने
भविष्यति बलिश्चेन्द्रो भ्रष्टश्रीः सुतलेऽधुना
काले जले निमग्ना सा तिरोभूता विपद्गता
चराचराश्च कालेन नश्यन्ति प्रभवन्ति च
अहं मृत्युञ्जयो यस्मादसंख्यं प्राकृतं लयम्
स च प्रकृतिरूपश्च स एव पुरुषः स्मृतः 2.18.
करोति सततं यो हि तन्नामगुणकीर्त्तनम्
स्रष्टा कृतो विधिस्तेन पाता विष्णुः कृतो भवे
कालाग्निरुद्रं संहारे नियुज्य विषये नृप
तेन मृत्युञ्जयोऽहं च ज्ञानेनानेन निर्भयः
इत्युक्त्वा स च सर्वेशः सर्वज्ञः सर्वभावनः
राजा तद्वचनं श्रुत्वा प्रशशंस पुनः पुनः
शंखचूड उवाच तथाऽपि किञ्चिद्यत्सत्यं श्रूयतां मन्निवेदनम्
ज्ञातिद्रोहे महत्पापं त्वयोक्तमधुना त्रयम्
सभ्रातृको हिरण्याक्षः कथं देवैश्च हिंसितः 2.18.
पुरा समुद्रमथने पीयूषं भक्षितं सुरैः
क्रीडाभाण्डमिदं विश्वं कृष्णस्य परमात्मनः
देवदानवयोर्वादः शश्वन्नैमित्तिकः सदा
तत्रावयोर्विरोधे च गमनं निष्फलं तव
जायते महती लज्जा स्पर्द्धाऽस्माभिः सहाधुना
शंखचूडवचः श्रुत्वा प्रहस्याह त्रिलोचनः
श्रीमहादेव उवाच का लज्जा महती राजन्नकीर्तिर्वा पराजये
युद्धमादौ हरेरेव मधुना कैटभेन च
हिरण्याक्षस्य युद्धं च पुनस्तेन गदाभृता