धर्मश्च शनिरीशानः कामदेवश्च वीर्य्यवान्
रक्तवस्त्रपरीधाना रक्तमाल्यानुलेपना 2.17.
अभयं ददती भक्तमभया सा भयं रिपुम्
खर्परं वर्तुलाकारं गम्भीरं योजनायतम्
शंखं चक्रं गदां पद्मं शरांश्चापं भयंकरम्
वैष्णवास्त्रं वारुणास्त्रमाग्नेयं नागपाशकम्
पार्जन्यं वै पाशुपतं जृम्भणास्त्रं च पार्वतम् नानाविधान्यायुधानि दिव्यास्त्रशतकं परम्
आगत्य तत्र तस्थौ सा योगिनीनां त्रिकोटिभिः
भूतप्रेतपिशाचाश्च कूष्माण्डब्रह्मराक्षसाः
ताभिश्चैव सह स्कन्दो नत्वा वै चन्द्रशेखरम्
अथ दूते गते तत्र शंखचूडः प्रतापवान्
रणवार्त्तां च सा श्रुत्वा शुष्ककण्ठोष्ठतालुका 2.17.
तुलस्युवाच हे प्राणाधिष्ठातृदेव रक्ष मे जीवनं क्षणम्
भुंक्ष्व जन्मसु भोग्यं तद्यद्वै मनसि वांछितम्
आन्दोलयन्ति प्राणा मे मनो दग्धं च सन्ततम्
तुलसीवचनं श्रुत्वा भुक्त्वा पीत्वा नृपेश्वरः
शङ्खचूड उवाच शुभं हर्षं सुखं दुःखं भयं शोकममंगलम्
काले भवन्ति वृक्षाश्च शाखावन्तश्च कालतः
तेषां फलानि पक्वानि प्रभवन्त्येव कालतः
भवन्ति काले भूतानि काले कालं प्रयान्ति च
स्रष्टा च काले सृजति पाता पाति च कालतः
ब्रह्मविष्णुशिवादीनामीश्वरः प्रकृतेः परः।। स्रष्टा पाता च संहर्त्ता स कृत्स्नांशेन सर्वदा।2.17.
काले स एव प्रकृतिं निर्माय स्वेच्छया प्रभुः
आब्रह्मस्तंबपर्य्यन्तं सर्वं कृत्रिममेव च
भज सत्यं परं ब्रह्म राधेशं त्रिगुणात्परम्
जलं जलेन सृजति जलं पाति जलेन यः
यस्याज्ञया वाति वातः शीघ्रगामी च सन्ततम्
यथाक्षणं वर्षतीन्द्रो मृत्युश्चरति जन्तुषु
मृत्योर्मूलं कालमूलं यमस्य च यमं परम्
संहर्त्तारं च संहर्तुस्तं कृष्णं शरणं व्रज