शिवेति शब्दमुच्चार्य्य प्राणांस्त्यजति यो नरः
शिवकल्याणवचनं कल्याणं मुक्तिवाचकम् 1.6.
विच्छेदे धनबन्धूनां निमग्नः शोकसागरे
पापघ्ने वर्तते शिश्च वश्च मुक्तिप्रदे तथा
शिवेति च शिवं नाम यस्य वाचि प्रवर्त्तते
इत्युक्त्वा शूलिने कृष्णो दत्त्वा कल्पतरुं मनुम्
श्रीभगवानुवाच काले भजिष्यसि शिवं शिवदं च शिवायनम्
तेजःसु सर्वदेवानामाविर्भूय वरानने
ततः कल्पविशेषे च सत्यं सत्ययुगे सति
ततः शरीरं संत्यज्य यज्ञे भर्तुश्च निन्दया
दिव्यं वर्षसहस्रं च विहरिष्यसि शम्भुना
काले सर्वेषु विश्वेषु महापूजासु पूजिते ।। 1.6.
ग्रामेषु नगरेष्वेव पूजिता ग्रामदेवता
मदाज्ञया शिवकृतैस्तन्त्रैर्नानाविधैरपि
भविष्यन्ति महान्तश्च तवैव परिचारकाः
ये त्वां मातर्भजिष्यन्ति पुण्यक्षेत्रे च भारते
इत्युक्त्वा प्रकृतिं तस्यै मन्त्रमेकादशाक्षरम्
चकार विधिना ध्यानं भक्तं भक्तानुकम्पया
सृष्ट्यौपयौगिकीं शक्तिं सर्वसिद्धिं च कामदाम्
त्रयोदशाक्षरं मन्त्रं दत्त्वा तस्मै जगत्पतिः
दत्त्वा धर्माय तं मन्त्रं सिद्धिज्ञानं तदेव च
एवं कुबेरादिभ्यस्तु दत्त्वा मन्त्रादिकं परम् 1.6.
श्रीभगवानुवाच सृष्टिं कुरु महाभाग विधे नानाविधां पराम्
इत्युक्त्वा ब्रह्मणे कृष्णो ददौ मालां मनोरमाम्
सौतिरुवाच ससृजे पृथिवीमादौ मधुकैटभमेदसा
ससृजे पर्वतानष्टौ प्रधानान्सुमनोहरान्
सुमेरुं चैव कैलासं मलयं च हिमालयम्
समुद्रान्ससृजे सप्त नदान्कतिविधा नदीः
लवणेक्षुसुरासर्पिर्दधिदुग्धजलार्णवान्
सप्तद्वीपांश्च तद्भूमिमण्डले कमलाकृते