सुतात्परमतिस्नेहं कुर्वन्तीं रतिकर्तरि
पश्यन्तीं रिपुतुल्यं च वृद्धं वा मैथुनाक्षमम्
चर्चया भक्षयन्तीं तं कीनाश इव गोरजः
शश्वत्कपटरूपां च सर्वदोषाश्रयां सदा
तपोमार्गार्गलां शश्वन्मुक्तिद्वारकपाटिकाम्
हरेर्भक्तिव्यवहितां सर्वमाया करण्डिकाम्
इन्द्रजालस्वरूपां च मिथ्यावादिस्वरूपिणीम्
नानाविण्मूत्रपूयानामाधारं मलसंयुतम् ।।।2.16.
मायारूपं मायिनां च विधिना निर्मितं पुरा
इत्युक्त्वा तुलसी तं च विरराम च नारद
शंखचूड उवाच किंचित्सत्यमलीकं च किंचिन्मत्तो निशामय
निर्मितं द्विविधं धात्रा स्त्रीरूपं सर्वमोहनम्
लक्ष्मी सरस्वती दुर्गा सावित्री राधिकादिकम्
एतासामंशरूपं यत्स्त्रीरूपं वास्तवं स्मृतम्
शतरूपा देवहूतिस्स्वधा स्वाहा च दक्षिणा
कुबेरवायुपत्नी साऽप्यदितिश्च दितिस्तथा
अहल्याऽरुन्धती मेना तारा मन्दोदरी परा
पुष्टिस्तुष्टिः स्मृतिर्मेधा कालिका च वसुन्धरा 2.16.
स्वस्तिः श्रद्धा च कान्तिश्च तुष्टिः शान्तिस्तथा परा
सम्पत्तिवृत्तिकीर्त्यश्च क्रियाशोभाप्रभांशकम्
कृत्यास्वरूपं तद्यत्तु स्वर्वेश्यादिकमेव च
सत्त्वप्रधानं यद्रूपं तच्च शुद्धं स्वभावतः
तद्वास्तवं च विज्ञेयं प्रवदन्ति मनीषिणः
स्थानाभावात्क्षणाभावान्मध्यवृत्तेरभावतः
बहुगोष्ठा वृतेनैव रिपुराजभयेन च
इदं मध्यमरूपं च प्रवदन्ति मनीषिणः
न पृच्छति कुले जातः पण्डितश्च परस्त्रियम्
आगच्छामि त्वत्समीपमाज्ञया ब्रह्मणोऽधुना 2.16.
अहमेव शङ्खचूडो देवविद्रावकारकः
अहमष्टसु गोपेषु गोगोपीपार्षदेषु च