असंख्यब्रह्मणां पातं लीलया वत्स पश्यसि
परा क्रमेण यशसा महसा मत्समो भव 1.6.
त्वत्परो नास्ति मे प्रेयांस्त्वं मदीयात्मनः परः
पच्यन्ते कालसूत्रेण यावच्चन्द्रदिवाकरौ
ममाव्यर्थं च वचनं पालनं कर्तुमर्हसि
मद्वाक्यं च स्ववाक्यं च पालनं तत्करिष्यसि
सुखं महच्च शृङ्गारं करिष्यसि न संशयः
काले गृही तपस्वी च योगी स्वेच्छामयो हि यः
कुस्त्री ददाति दुःखं च स्वामिने न पतिव्रता
करोति पालनं स्नेहात्सत्पुत्रस्य समं पतिम्
पतितोऽपतितो वापि कृपणश्चेश्वरोऽथवा
ध्रुवं ताः परभोग्याश्च पतिं निन्दन्ति सन्ततम् 1.6.
गोलोके स्वामिना सार्द्धं कोटिकल्पं प्रमोदते
मदाज्ञया च तां साध्वीं ग्रहीष्यसि भवाय च
तीर्थे सहस्रं संपूज्य भक्त्या पञ्चोपचारतः
कोटिकल्पं च गोलोके मोदते च मया सह
न च्युतिस्तस्य गोलोकात्स भवेदावयोः समः
कृत्वा लिङ्गं सकृत्पूज्य वसेत्कल्पायुतं दिवि
ज्ञानवान्मुक्तिमान्साधुः शिवलिङ्गार्चनाद्भवेत् भवेत्तत्र मृतः पापी शिवलोकं स गच्छति
महादेव महादेव महादेवेतिवादिनः
शिवेति शब्दमुच्चार्य्य प्राणांस्त्यजति यो नरः
शिवकल्याणवचनं कल्याणं मुक्तिवाचकम् 1.6.
विच्छेदे धनबन्धूनां निमग्नः शोकसागरे
पापघ्ने वर्तते शिश्च वश्च मुक्तिप्रदे तथा
शिवेति च शिवं नाम यस्य वाचि प्रवर्त्तते
इत्युक्त्वा शूलिने कृष्णो दत्त्वा कल्पतरुं मनुम्
श्रीभगवानुवाच काले भजिष्यसि शिवं शिवदं च शिवायनम्
तेजःसु सर्वदेवानामाविर्भूय वरानने
ततः कल्पविशेषे च सत्यं सत्ययुगे सति
ततः शरीरं संत्यज्य यज्ञे भर्तुश्च निन्दया