भूषणैर्भूषिताभिश्च महारत्नविनिर्मितैः
प्राणाधिकप्रियतमाराधावक्षःस्थलस्थितम् परिपूर्णतमं रासे ददृशुः सर्वतः सुराः ।। 2.11.
मुनयो मानवाः सिद्धास्तपसा च तपस्विनः
परस्परं समालोच्य ते तमूचुश्चतुर्मुखम्
ब्रह्मा तद्वचनं श्रुत्वा स्थितं विष्णोस्तु दक्षिणे
परमानन्दयुक्तं च परमानन्दरूपकम्
सर्वं समानवेषं च सभानासनसंस्थितम्
द्विभुजं मुरलीहस्तं वनमालाविभूषितम्
अतीव कमनीयं च सुन्दरं शान्तविग्रहम्
वाससा यशसाऽऽकृत्या मूर्त्या सुन्दरया समम्
कः सेव्यस्सेवको वेति दृष्ट्वा निर्वक्तुमक्षमः
एकमेव क्षणं कृष्णं राधया सहितं परम् 2.11.
राधारूपधरं कृष्णं कृष्णरूपकलत्रकम्
हृत्पद्मस्थं च श्रीकृष्णं धाता ध्यानेन चेतसा
ततः स चक्षुरुन्मील्य पुनश्च तदनुज्ञया
स्वपार्षदैः परिवृतं गोपीमण्डलमण्डितम्
विज्ञाय तदभिप्रायं तानुवाच सुरेश्वरः
श्रीभगवानुवाच इहागच्छ महादेव शश्वत्कुशलमस्तु वः
आगताः स्थ महाभागा गङ्गानयनकारणात्
राधेमां पातुमिच्छन्ती दृष्ट्वा मत्सन्निधानतः
श्रीकृष्णस्य वचः श्रुत्वा सस्मितः कमलोद्भवः
धाता चतुर्णां वेदानामुवाच चतुराननः ।। 2.11.
गङ्गा त्वदङ्गसम्भूता प्रभोर्वै रासमण्डले
कृष्णांशा च त्वदंशा च त्वत्कन्यासदृशी प्रिया
भविष्यति पतिस्तस्या वैकुण्ठे च चतुर्भुजः
गोलोकस्था च या राधा सर्वत्रस्था तथात्मिका
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा स्वीचकार च सस्मिता
तत्रैव संवृता शान्ता तस्थौ तेषां च मध्यतः
तत्तोयं ब्रह्मणा किञ्चित्स्थापितं च कमण्डलौ
गङ्गायै राधिकामन्त्रं प्रददौ कमलोद्भवः