मन्मन्त्रं कवचं स्तोत्रं कृत्वा यत्नेन गोपय
सहस्रेषु शतेष्वेको मन्मन्त्रोपासको भवेत्
अन्यथा च भविष्यन्ति सर्वे गोलोकवासिनः
जनाः पञ्चप्रकाराश्च युक्ताः स्रष्टुर्भवे भवे
अधोनिवासिनः केचिद्ब्रह्मलोकनिवासिनः
इदं कर्तुं महादेवः करोतु सुरसंसदि
इत्येवमुक्त्वा गगने विरराम सनातनः 2.10.
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा ज्ञानेशो ज्ञानिनां वरः
संयुक्तं विष्णुमायाद्यैर्मन्त्राद्यैः शास्त्रमुत्तमम्
गंगातोयमुपस्पृश्य मिथ्या यदि वदेज्जनः
इत्युक्ते शङ्करे ब्रह्मन्गोलोके सुरसंसदि
ते तं दृष्ट्वा च संहृष्टाः संस्तूय पुरुषोत्तमम्
कालेन शम्भुर्भगवाञ्छास्त्रदीपं चकार सः
सा चैवं द्रवरूपा या गङ्गा गोलोकसम्भवा
स्थाने स्थाने स्थापिता सा कृष्णेन परमात्मना
नारद उवाच क्व गता सा महाभागा तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारायण उवाच जगाम तं च वैकुण्ठं शापान्ते पुनरेव सा
भारतं भारती त्यक्त्वा चागमत्तद्धरेः पदम्
गङ्गा सरस्वती लक्ष्मीश्चैतास्तिस्रः प्रिया हरेः
नारद उवाच धातुः कमण्डलुस्था च शङ्करस्य शिरोगता
बभूव सा मुनिश्रेष्ठ गंगा नारायणप्रिया
पुरा बभूव गोलोके सा गंगा द्रवरूपिणी
द्रवाधिष्ठातृरूपा या रूपेणाप्रतिमा भुवि
शरन्मध्याह्नपद्मास्या सस्मिता सुमनोहरा
स्निग्धप्रभाऽतिसुस्निग्धा शुद्धसत्त्वस्वरूपिणी 2.11.
पीनोन्नतं सुकठिनं स्तनयुग्मं सुवर्तुलम्
वक्रिमं कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्
कस्तूरीपत्रिकायुक्तं गण्डयुग्मं मनोहरम्
पक्वदाडिमबीजाभदन्तपंक्तिसमुज्ज्वला
सा सकामा कृष्णपार्श्वे समुत्तस्थे सुलज्जिता