सगरस्य सुतान्सर्वान्पूतान्कुरु ममाज्ञया
बिभ्रतो दिव्यमूर्त्तिं ते दिव्यस्यन्दनगामिनः
कर्मभोगं समुच्छिद्य कृतं जन्मनि जन्मनि
गंगायाः स्पर्शवातेन नश्यतीति श्रुतौ श्रुतम्
मौसलस्नानमात्रेण सामान्यदिवसे नृणाम्
यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च
तानि सर्वाणि नश्यन्ति मौसलस्नानतो नृणाम् 2.10.
केचिद्वदन्ति ते देवि फलमेव यथागमम्
सामान्यदिवसस्नानसङ्कल्पं शृणु सुन्दरि
ततस्त्रिंशद्गुणं पुण्यं रविसंक्रमणे दिने
ततो दशगुणं पुण्यं नराणामुत्तरायणे
अक्षयायां च तत्तुल्यं नैतद्वेदे निरूपितम्
सामान्यदिवसे स्नानं ध्यानाच्छतगुणं फलम्
माघस्य सितसप्तम्यां भीष्माष्टम्यांतथैव च
ततोऽपि द्विगुणं पुण्यं नन्दायां तव दुर्लभम्
नन्दासमं च वारुण्यां महत्पूर्वं चतुर्गुणम्
पुण्यं कोटिगुणं चैव सामान्यस्नानतो भवेत् 2.10.
पुण्येऽप्यर्द्धोदये काले ततः शतगुणं फलम्
फलसन्धानरहिता जीवन्मुक्ताश्च वैष्णवाः
गुरुवक्त्राद्विष्णुमन्त्रो यस्य कर्णे विशेत्परः
पुरुषाणां शतं पूर्वं पैतृकं च परं शतम्
भगिनीं भ्रातरं चैव भागिनेयं च मातुलम्
गुरुं च ज्ञानदातारं मित्रं च सहचारिणम्
उद्धरेदात्मना सार्द्धं मन्त्रग्रहणमात्रतः
तस्य संस्पर्शनात्पूतं तीर्थं च भुवि भारते
पादोदकस्थानमिदं तीर्थमेव भवेद्ध्रुवम्
खादन्ति नो वैष्णवाश्च सदा नैवेद्यभोजिनः 2.10.
पूतानि सर्वतीर्थानि तेषां च स्पर्शनादहो
तत्पापानि पलायन्ते वैनतेयादिवोरगाः
विष्णोः सुदर्शनं चक्रं सन्ततं तांश्च रक्षति