भूमिं च सर्वसस्याढ्या ब्राह्मणाय ददाति यः
ग्रामं भूमिं च धान्यं च यो ददात्याददाति यः
भूमिदानं च तत्काले यः साधुश्चानुमोदते
स्वदत्तां परदत्तां वा ब्रह्मवृत्तिं हरेत्तु यः
तत्पुत्रपौत्रप्रभृतिर्भूमिहीनः श्रिया हतः
गवां मार्गं विनिष्कृष्य यश्च सस्यं ददाति सः 2.9.
गोष्ठं तडागं निष्कृष्य मार्गं सस्यं ददाति यः
न पञ्चपिण्डमुद्धृत्य स्नाति कूपे परस्य यः
कामी भूमौ च रहसि बीजत्यागं करोति यः
अम्बुवीच्यम्बुखननं यः करोति च मानवः
परकीये लुप्तकूपे कूपं मूढः करोति यः
परकीयतडागे च पङ्कमुद्धृत्य चोत्सृजेत्
पिण्डं पित्रे भूतिभर्त्तुर्न प्रदाय च मानवः
भूमौ दीपं योऽर्पयति सोऽन्धः सप्तसु जन्मसु
मुक्तामाणिक्यहीरं च सुवर्णं च मणिं तथा 2.9.
शिवलिङ्गं शिलामर्च्यां यश्चार्पयति भूतले
सूक्तं मन्त्रं शिलातोयं पुष्पं च तुलसीदलम्
जपमालां पुष्पमालां कर्पूरं रोचनां तथा
मुने चन्दनकाष्ठं च रुद्राक्षं कुशमूलकम्
पुस्तकं यज्ञसूत्रं च भूमौ संस्थापयेत्तु यः
ब्रह्महत्यासमं पापमिह वै लभते ध्रुवम्
यज्ञं कृत्वा तु यो भूमिं क्षीरेण नहि सिञ्चति
भूकम्पे ग्रहणे यो हि करोति खननं भुवः
हरेरूरौ च या जाता सा चोर्वी परिकीर्त्तिता 2.9.
इज्या च यागभरणात्क्षोणी क्षीणा लये च या
काश्यपी कश्यपस्येयमचला स्थितिरूपतः
पृथ्वी पृधुककन्यात्वाद्विस्तृतत्वान्मही मुने
नारद उवाच गङ्गोपाख्यानमधुना वद वेदविदां वर
भारतं भारतीशा पादाजगाम सुरेश्वरी
कथं कुत्र युगे केन प्रार्थिता प्रेरिता पुरा