वरं तस्यै ददौ सारं सर्वेषामपि दुर्लभम्
सौभाग्येन च मानेन प्रेम्णा वै गौरवेण च
वरिष्ठा च गरिष्ठा च संस्तुता पूजिता मया
इत्युक्त्वा जगतां नाथश्चक्रे तच्चेतनां ततः
येषां या याश्च देव्यो वै पूजितास्तस्य सेवया
दिव्यं वर्षसहस्रं च तपस्तप्त्वा हिमालये
सरस्वती तपस्तप्त्वा पर्वते गन्धमादने
लक्ष्मीर्युगशतं दिव्यं तपस्तप्त्वा च पुष्करे 2.7.
सावित्री मलये तप्त्वा द्विजपूज्या बभूव सा
शतमन्वन्तरं तप्तं शंकरेण पुरा विभो
शतमन्वन्तरं विष्णुस्तप्त्वा पाता बभूव ह
मन्वन्तरं तपस्तेपे शेषो भक्त्या च नारद
दिव्यं शतयुगं चैव वायुस्तप्त्वा च भक्तितः
एवं कृष्णस्य तपसा सर्वे देवाश्च पूजिताः
एवं ते कथितं सर्वं पुराणं च तथाऽऽगमम्
नारद उवाच तस्य पाते प्राकृतिकः प्रलयः परिकीर्त्तितः
प्रलये प्राकृते चोक्तं तत्रादृष्टा वसुन्धरा
वसुन्धरा तिरोभूता कुत्र वा तत्र तिष्ठति
कथं बभूव सा धन्या मान्या सर्वाश्रया जया
श्रीनारायण उवाच आविर्भावस्तिरोभावः सर्वेषु प्रलयेषु च
श्रूयतां वसुधाजन्म सर्वमंगलमंगलम्
अहो केचिद्वदन्तीति मधुकैटभमेदसा
ऊचतुस्तौ पुरा विष्णुं तुष्टौ युद्धेन तेजसा
तयोर्जीवनकालेन प्रत्यक्षा च भवेत्स्फुटम्
मेदिनीति च विख्यातेत्युक्ता यैस्तन्मतं शृणु 2.8.
कथयामि च तज्जन्म सार्थकं सर्वसम्मतम्
महाविराट्शरीरस्य जलस्थस्य चिरं स्फुटम्
स च प्रविष्टः सर्वेषां तल्लोम्नां विवरेषु च
प्रत्येकं प्रतिलोम्नां च स्थिता कूपेषु सा स्थिरा
आविर्भूता सृष्टिकाले तज्जलात्पर्य्युपस्थिता