शापं श्रुत्वा च सा देवी न शशाप चुकोप न
अत्युद्धतां च तां दृष्ट्वा कोपप्रस्फुरितानना
गंगोवाच वाग्दुष्टा वागधिष्ठात्री देवीयं कलहप्रिया
यावती योग्यताऽस्याश्च यावती शक्तिरेव वा
स्वबलं यन्मम बलं विज्ञापयितुमर्हतु
अधो मर्त्यं सा प्रयातु सन्ति यत्रैव पापिनः 2.6.
इत्येवं वचनं श्रुत्वा तां शशाप सरस्वती
एतस्मिन्नन्तरे तत्र भगवानाजगाम ह
सरस्वतीं करे धृत्वा वासयामास वक्षसि
श्रुत्वा रहस्यं तासां च शापस्य कलहस्य च
श्रीभगवानुवाच अयोनिसम्भवा भूमौ तस्य कन्या भविष्यसि
तत्रैव दैवदोषेण वृक्षत्वं च लभिष्यसि
भूत्वा पश्चाच्च मत्पत्नी भविष्यसि न संशयः
कलया च सरिद्भूत्वा शीघ्रं गच्छ वरानने
गङ्गे यास्यसि चांशेन पश्चात्त्वं विश्वपावनी
भगीरथस्य तपसा तेन नीता सुदुष्करात् 2.6.
मदंशस्य समुद्रस्य जाया जाये ममाज्ञया
गङ्गाशापेन कलया भारतं गच्छ भारति
स्वयं च ब्रह्मसदनं ब्रह्मणः कामिनी भव
शान्ता च् क्रोधरहिता मद्भक्ता मत्स्वरूपिणी
यदंशकलया सर्वा धर्मिष्ठाश्च पतिव्रताः
तिस्रो भार्य्यास्त्रयः श्यालास्त्रयो भृत्याश्च बान्धवाः
स्त्री पुंवच्च गृहे येषां गृहिणां स्त्रीवशः पुमान्
मुखदुष्टा योनिदुष्टा यस्य स्त्री कलहप्रिया
जनानां च स्थलानां च पुराणां प्राप्तिरेव च
वरमग्नौ स्थितिर्हिंस्रजन्तूनां सन्निधौ सुखम् 2.6.
व्याधिज्वाला विषज्वाला वरं पुंसां वरानने
पुंसश्च स्त्रीजितस्येह जीवितं निष्फलं ध्रुवम्
स निन्दितोऽत्र सर्वत्र परत्र नरकं व्रजेत्
बह्वीनां च सपत्नीनां नैकत्र श्रेयसी स्थितिः