ऋष्यशृङ्गो भरद्वाजश्चास्तीको देवलस्तथा 2.4.
कवचस्यास्य विप्रेन्द्र ऋषिरेष प्रजापतिः
सर्वतत्त्वपरिज्ञाने सर्वार्थेऽपि च साधने
ॐ ह्रीं सरस्वत्यै स्वाहा शिरो मे पातु सर्वतः
ॐ सरस्वत्यै स्वाहेति श्रोत्रं पातु निरन्तरम्
ॐ ह्रीं वाग्वादिन्यै स्वाहा नासां मे सर्वतोऽवतु
ॐ श्रीं ह्रीं ब्राह्म्यै स्वाहेति दन्तपंक्तीः सदाऽवतु
ॐ श्रीं ह्रीं पातु मे ग्रीवां स्कन्धं मे श्रीं सदाऽवतु
ॐ ह्रीं विद्यास्वरूपायै स्वाहा मे पातु नाभिकाम्
ॐ सर्ववर्णात्मिकायै पादयुग्मं सदाऽवतु
ॐ सर्वकण्ठवासिन्यै स्वाहा प्राच्यां सदाऽवतु 2.4.
ॐ ऐं ह्रीं श्रीं सरस्वत्यै बुधजनन्यै स्वाहा
ॐ ह्रीं श्रीं त्र्यक्षरो मन्त्रो नैर्ऋत्यां मे सदाऽवतु
ॐ सदम्बिकायै स्वाहा वायव्ये मां सदाऽवतु
ॐ सर्वशास्त्रवासिन्यै स्वाहैशान्यां सदाऽवतु
ऐं ह्रीं पुस्तकवासिन्यै स्वाहाऽधो मां सदाऽवतु
इति ते कथितं विप्र सर्वमन्त्रौघविग्रहम्
पुरा श्रुतं धर्मवक्त्रात्पर्वते गन्धमादने
गुरुमभ्यर्च्य विधिवद्वस्त्रालङ्कार चन्दनैः
पञ्चलक्षजपेनैव सिद्धं तु कवचं भवेत्
महावाग्मी कवीन्द्रश्च त्रैलोक्यविजयी भवेत् 2.4.
इदं ते काण्वशाखोक्तं कथितं कवचं मुने
नारायण उवाच महामुनिर्याज्ञवल्क्यो येन तुष्टाव तां पुरा
गुरुशापाच्च स मुनिर्हतविद्यो बभूव ह
संप्राप्य तपसा सूर्य्यं कोणार्के दृष्टिगोचरे
सूर्य्यस्तं पाठयामास वेदवेदाङ्गमीश्वरः
तमित्युक्त्वा दीननाथो ह्यन्तर्द्धानं जगाम सः
याज्ञवल्क्य उवाच गुरुशापात्स्मृतिभ्रष्टं विद्याहीनं च दुःखितम्
ज्ञानं देहि स्मृतिं देहि विद्यां विद्याधिदेवते
ग्रन्थनिर्मितिशक्तिं च सच्छिष्यं सुप्रतिष्ठितम्