त्वं भद्रे गच्छ वैकुण्ठं तव भद्रं भविष्यति 2.4.
विवर्जिता लोभमोहकामकोपेन हिंसया
तया सार्द्धं भव प्रीत्या सुखं कालं प्रयास्यति
प्रतिविश्वेषु ते पूजां महतीं ते मुदाऽन्विताः
मानवा मनवो देवा मुनीन्द्राश्च मुमुक्षवः
मद्वरेण करिष्यन्ति कल्पे कल्पे यथाविधि
काण्वशाखोक्तविधिना ध्यानेन स्तवनेन च
कृत्वा सुवर्णगुटिकां गन्धचन्दन चर्च्चिताम्
पठिष्यन्ति च विद्वांसः पूजाकाले च पूजिते
ततस्तत्पूजनं चक्रुर्ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
सर्वे देवाश्च मनवो नृपा वा मानवादयः 2.4.
नारद उवाच पूजोपयुक्तं नैवेद्यं पुष्पं वा चन्दनादिकम्
वद वेदविदां श्रेष्ठ श्रोतुं कौतूहलं मम
नारायण उवाच जगन्मातुः सरस्वत्याः पूजाविधिसमन्विताम्
माघस्य शुक्लपञ्चम्यां विद्यारम्भदिनेऽपि च
स्नात्वा नित्यक्रियां कृत्वा घटं संस्थाप्य भक्तितः
गणेशं च दिनेशं च वह्निं विष्णुं शिवं शिवाम्
ध्यानेन वक्ष्यमाणेन ध्यात्वा बाह्यघटे बुधः
पूजोपयुक्तं नैवेद्यं यद्यद्वेदे निरूपितम्
नवनीतं दधि क्षीरं लाजांश्च तिललड्डुकान्
स्वस्तिकं शर्करां शुक्लधान्यस्याक्षतमक्षतम् 2.4.
घृतसैन्धवसंस्कारैर्हविष्यैर्व्यञ्जनैस्तथा
पिष्टकं स्वस्तिकस्यापि पक्वरम्भाफलस्य च
नारिकेलं तदुदकं केशरं मूलमार्द्रकम् कालदेशोद्भवं पक्वफलं शुक्लं सुसंस्कृतम्
सुगन्धि शुक्लपुष्पं च गन्धाढ्यं शुक्लचन्दनम् माल्यं च शुक्लपुष्पाणां मुक्ताहीरादिभूषणम्
यद्दृष्टं च श्रुतौ ध्यानं प्रशस्तं श्रुतिसुन्दरम्
सरस्वतीं शुक्लवर्णां सस्मितां सुमनोहराम्
वह्निशुद्धांशुकाधानां सस्मितां सुमनोहराम्
सुपूजितां सुरगणैर्ब्रह्मविष्णुशिवादिभिः
एवं ध्यात्वा च मूलेन सर्वं दत्त्वा विचक्षणः