दुर्गायाश्चैव राधाया विस्तीर्णं चरितं महत् 2.4.
आदौ सरस्वतीपूजा श्रीकृष्णेन विनिर्मिता
आविर्भूता यदा देवी वक्त्रतः कृष्णयोषितः
स च विज्ञाय तद्भावं सर्वज्ञः सर्वमातरम्
श्रीकृष्ण उवाच युवानं सुन्दरं सर्वगुणयुक्तं च मत्समम्
कामदं कामिनीनां च तासां तं कामपूरकम्
कान्ते कान्तं च मां कृत्वा यदि स्थातुमिहेच्छसि
यो यस्माद्बलवान्वाऽपि ततोऽन्यं रक्षितुं क्षमः
सर्वेशस्सर्वशास्ताऽहं राधां राधितुमक्षमः
प्राणाधिष्ठातृदेवी सा प्राणांस्त्यक्तुं च कः क्षमः
त्वं भद्रे गच्छ वैकुण्ठं तव भद्रं भविष्यति 2.4.
विवर्जिता लोभमोहकामकोपेन हिंसया
तया सार्द्धं भव प्रीत्या सुखं कालं प्रयास्यति
प्रतिविश्वेषु ते पूजां महतीं ते मुदाऽन्विताः
मानवा मनवो देवा मुनीन्द्राश्च मुमुक्षवः
मद्वरेण करिष्यन्ति कल्पे कल्पे यथाविधि
काण्वशाखोक्तविधिना ध्यानेन स्तवनेन च
कृत्वा सुवर्णगुटिकां गन्धचन्दन चर्च्चिताम्
पठिष्यन्ति च विद्वांसः पूजाकाले च पूजिते
ततस्तत्पूजनं चक्रुर्ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
सर्वे देवाश्च मनवो नृपा वा मानवादयः 2.4.
नारद उवाच पूजोपयुक्तं नैवेद्यं पुष्पं वा चन्दनादिकम्
वद वेदविदां श्रेष्ठ श्रोतुं कौतूहलं मम
नारायण उवाच जगन्मातुः सरस्वत्याः पूजाविधिसमन्विताम्
माघस्य शुक्लपञ्चम्यां विद्यारम्भदिनेऽपि च
स्नात्वा नित्यक्रियां कृत्वा घटं संस्थाप्य भक्तितः
गणेशं च दिनेशं च वह्निं विष्णुं शिवं शिवाम्
ध्यानेन वक्ष्यमाणेन ध्यात्वा बाह्यघटे बुधः
पूजोपयुक्तं नैवेद्यं यद्यद्वेदे निरूपितम्
नवनीतं दधि क्षीरं लाजांश्च तिललड्डुकान्