त्वया विनाऽन्यं कं यामि को वास्ति त्वत्परः पुमान्
शीघ्रं मां भज विप्रेन्द्र दग्धां कामाग्निना सदा
न चेच्छापं प्रदास्यामि वद वेदविदां वर
दग्धाः प्राणा मनोदग्धं स्वात्मा वा इति संततम्
स्वान्तर्दुःखेन दुःखार्तो यो यं शपति निश्चितम्
द्विजो रम्भावचः श्रुत्वा बभूव ध्यानतत्परः 4.30.
त्यक्ताहारस्यान्तरं च भस्मपूर्णं ततो मुनेः 4.30.
निष्कलः पुंश्चली शापाद्ब्रह्माऽपूज्यो यथा पुरा सुखदं पुण्यदं गूढं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि