मादृशीं किंकरी नाथ न परित्यक्तुमर्हसि
तव वाक्यं महादेव करिष्याम्येव पालनम् 4.6.
इत्येवं वचनं श्रुत्वा विरराम महेश्वरः
तत्प्रतिज्ञापालनाय पार्वती जांबवद्गृहे
ललाभ भारते जन्म निंदिते भाल्लुके गृहे
हिमालयांशो भल्लूको जांबवान्नाम किंकरः
रामस्य वरदानेन चिरंजीवी श्रिया युतः
सर्वेषां च सुराणां वै वंशा गच्छंतु भूतलम्
कमलाकलया सर्वा भवंतु नृपकन्यकाः
धर्मोऽयमंशरूपेण पांडुपुत्रो युधिष्ठिरः
नकुलः सहदेवश्च स्वर्वैद्यांशसमुद्भवौ । सृर्यांशः कर्णवीरश्च विदुरः स यमः स्वयम् ।। 4.6.
दुर्योधनः कलेरंशः समुद्रांशश्च शंतनुः
हुताशनांशो भगवान्धृष्टद्युम्नो महाबलः
वसुदेवः कश्यपांशोऽप्यदित्यंशा च देवकी
द्रौपदी कमलांशा च यज्ञकुंडसमुद्भवा
देवा गच्छंतु पृथिवीमंशेन भारहारकाः
इत्येवमुक्त्वा भगवान्विरराम च नारद
कृष्णस्य वामे वाग्देवी दक्षिणे कमलालया
गोप्यो गोपाश्च परितो राधा वक्षःस्थलस्थिता
शृणु नाथ प्रवक्ष्यामि किंकरीवचनं प्रभो
चक्षुर्निमीलनं कर्तुमशक्ता तव दर्शने 4.6.
कियत्कालांतरेणैव मेलनं मे त्वया सह
निमेषं च युगशतं भविता मे त्वया विना
मातरं पितरं बंधुं भ्रातरं भगिनीं सुतम्
करोषि मायया छन्ना मां चेन्मायेश भूतले
अनुक्षणं मम मनोमधुपो मधुसूदन
यत्रयत्र च यस्यां वा योनौ जन्म भवत्विदम्
कृष्णस्त्वं राधिकाऽहं च प्रेमसौभाग्यमावयोः
यथा तन्वा सह प्राणाः शरीरं छायया सह
चक्षुर्निमेषविच्छेदो भविता नावयोर्भुवि