अंशेन प्रतिविध्यण्डे त्वं च पुत्र विराड् भव
ललाटे ब्रह्मणश्चैव रुद्राश्चैकादशैव तु
कालाग्निरुद्रस्तेष्वेको विश्वसंहारकारकः
मद्भक्तियुक्तः सततं भविष्यसि वरेण मे
मातरं कमनीयां च मम वक्षःस्थलस्थिताम्
गत्वा च नाकं ब्रह्माणं शङ्करं स उवाच ह
श्रीकृष्ण उवाच महाविराड् लोमकूपे क्षुद्रस्य च विधेः शृणु
गच्छ वत्स महादेव ब्रह्मभालोद्भवो भव
इत्युक्त्वा जगतां नाथो विरराम विधेः सुतः 2.3.
महाविराड् लोमकूपे ब्रह्माण्डे गोलके जले
श्यामो युवा पीतवासाः शयानो जलतल्पके
तन्नाभिकमले ब्रह्मा बभूव कमलोद्भवः
नान्तं जगाम दण्डस्य पद्मनाभस्य पद्मजः
स्वस्थानं पुनरागत्य दध्यौ कृष्णपदाम्बुजम्
शयानं जलतल्पे च ब्रह्माण्डपिण्डमावृते
श्रीकृष्णं चापि गोलोकं गोपगोपीसमन्वितम्
बभूवुर्ब्रह्मणः पुत्रा मानसाः सनकादयः
बभूव पाता विष्णुश्च वामे क्षुद्रस्य पार्श्वतः
क्षुद्रस्य नाभिपद्मे च ब्रह्मा विश्वं ससर्ज सः 2.3.
एवं सर्वं लोमकूपे विश्वं प्रत्येकमेव च
इत्येवं कथितं वत्स कृष्णसङ्कीर्त्तनं शुभम्
नारद उवाच अधुना प्रकृतीनां च व्यासं वर्णय भो प्रभो
कस्याः पूजा कृता केन कथं मर्त्ये प्रका शिता
कवचं स्तोत्रकं ध्यानं प्रभावं चरितं शुभम्
नारायण उवाच सावित्री वै सृष्टिविधौ प्रकृतिः पञ्चधा स्मृता
आसीत्पूज्या प्रसिद्धा च प्रभावः परमाद्भुतः
प्रकृत्यंशाः कला याश्च तासां च चरितं शुभम्
वाणी वसुन्धरा गङ्गा षष्ठी मङ्गलच ण्डिका
तेजसा मत्समास्ताश्च रूपेण च गुणेन च
संक्षेपमासां चरितं पुण्यदं अतिसुन्दरम्