ब्राह्मवाराहपाद्माश्च कल्पाश्च त्रिविधा मुने
सत्यं त्रेता द्वापरं च कलिश्चेति चतुर्युगम्
मन्वन्तरं तु दिव्यानां युगानामेकसप्ततिः
त्रिशतैश्च षष्ट्यधिकैर्दिनैर्वर्षं च ब्रह्मणः
एतन्निमेषकालस्तु कृष्णस्य परमात्मनः
क्षुद्रकल्पा बहुतरास्ते संवर्तादयः स्मृताः 1.5.
ब्रह्मणश्च दिनेनैव स कल्पः परिकीर्तितः
ब्राह्मवाराहपाद्माश्च त्रयः कल्पा निरूपिताः
ब्राह्मे च मेदिनीं सृष्ट्वा स्रष्टा सृष्टिं चकार सः
वाराहे तां समुद्धृत्य लुप्तां मग्नां रसातलात्
पाद्मे विष्णोर्नाभिपद्मे स्रष्टा सृष्टिं विनिर्ममे
एतत्तु कालसंख्यानमुक्तं सृष्टिनिरूपणे
एतान्सृष्ट्वा किं चकार तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
एतान्सृष्ट्वा जगामासौ सुरम्यं रासमण्डलम्
रम्याणां कल्पवृक्षाणां मध्येऽतीव मनोहरम्
चन्दनागुरुकस्तूरीकुङ्कुमैश्च सुसंस्कृतम् 1.5.
पट्टसूत्रग्रन्थियुक्तं नवचन्दनपल्लवैः
सद्रत्नसारनिर्माणमण्डपानां त्रिकोटिभिः
शृंगारार्हभोगवस्तुसमूहपरिवेष्टितम्
तत्र गत्वा च तैः सार्धं समुवास जगत्पतिः
आविर्बभूव कन्यैका कृष्णस्य वामपार्श्वतः
रासे संभूय गोलोके सा दधाव हरेः पुरः
प्राणाधिष्ठातृदेवी सा कृष्णस्य परमात्मनः
देवी षोडशवर्षीया नवयौवनसंयुता
सुकोमलांगी ललिता सुन्दरीषु च सुन्दरी
बन्धुजीवजिता रक्तसुन्दरोष्ठा धरावरा 1.5.
शरत्पार्वणकोटीन्दुशोभामृष्टशुभानना
खगेन्द्रचञ्चुविजितचारुनासा मनोहरा
दधती चारुकर्णे च रत्नाभरणभूषिते
सिन्दूरबिन्दुसंयुक्तसुकपोला मनोहरा