सहस्रेषु शतेष्वेको मन्मन्त्रोपासको भवेत्
अन्यथा च भविष्यन्ति सर्वे गोलोकवासिनः
जनाः पञ्चप्रकाराश्च युक्ताः स्रष्टुर्भवे भवे
अधोनिवासिनः केचिद्ब्रह्मलोकनिवासिनः
इदं कर्तुं महादेवः करोतु सुरसंसदि
इत्येवमुक्त्वा गगने विरराम सनातनः 2.10.
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा ज्ञानेशो ज्ञानिनां वरः
संयुक्तं विष्णुमायाद्यैर्मन्त्राद्यैः शास्त्रमुत्तमम्
गंगातोयमुपस्पृश्य मिथ्या यदि वदेज्जनः
इत्युक्ते शङ्करे ब्रह्मन्गोलोके सुरसंसदि
ते तं दृष्ट्वा च संहृष्टाः संस्तूय पुरुषोत्तमम्
कालेन शम्भुर्भगवाञ्छास्त्रदीपं चकार सः
सा चैवं द्रवरूपा या गङ्गा गोलोकसम्भवा
स्थाने स्थाने स्थापिता सा कृष्णेन परमात्मना
नारद उवाच तुलस्या केन रूपेण तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारायण उवाच शंखचूडस्य रूपेण रेमे तद्रामया सह
शंखचूडस्य कवचं गृहीत्वा मायया हरिः
दुन्दुभिं वादयामास तुलसीद्वारसन्निधौ
तच्छ्रुत्वा सा च साध्वी च परमानन्दसंयुता
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा कारयामास मङ्गलम्
अवरुह्य रथाद्देवो देव्याश्च भवनं ययौ
दृष्ट्वा च पुरतः कान्तं शान्तं कान्ता मुदाऽन्विता
रत्नसिंहा सने रम्ये वासयामास कामुकी
अद्य मे सफलं जन्म ह्यद्य मे सफलाः क्रियाः 2.21.
सस्मिता सकटाक्षं च सकामा पुलकाञ्चिता
तुलस्युवाच कथं बभूव विजयस्तन्मे ब्रूहि कृपानिधे
तुलसीवचनं श्रुत्वा प्रहस्य कमलापतिः
श्रीहरिरुवाच नाशो बभूव सर्वेषां दानवानां च कामिनि
प्रीतिं च कारयामास ब्रह्मा च स्वयमावयोः
मयाऽऽगतं स्वभवनं शिवलोकं शिवो गतः